Monday, February 27, 2017

May Tiwala Ka ba sa Iyong Sarili?

Pinakamahalagang elemento sa tagumpay ang pagtitiwala sa sarili, at ang mahalagang susi nito ay preparasyon.
Kung may matatag kang pagtitiwala sa iyong sarili, anumang iyong sinimulan ay makakaya mong tapusin. At lahat ng tao na karelasyon mo, ay may pananalig at nagtitiwala din sa iyong pagkatao at mga kakayahan.
   Pinakamahalaga sa lahat ang may pagtitiwala sa sarili sa bawa’t aspeto ng ating buhay, ngunit marami sa atin ang patuloy sa pakikibaka, matagpuan lamang ito. Ang nakakalungkot, mailap itong makamtan kung wala kang pananalig sa iyong kakayahan. Kung wala kang pagtitiwala na makakaya mo ang isang gawain, sadyang napakahirap na magtagumpay ka. Dahil ang iyong mga kasamahan ay mag-aalinlangan na tulungan ka at iiwasan ka na makatrabaho pa.
   Kung may pagtitiwala ka sa sarili, ang kasiglahan sa iyong paggawa ay nakapagbibigay ng inspirasyon sa iba para pagkatiwalaan ka; mula sa iyong mga kasamahan, mga katrabaho, mga pinuno, mga parukyano, at mga kaibigan. Lahat sila ay nagiging matapat at nananalig kapag mayroon kang pagtitiwala sa iyong sarili.
   Ang mainam dito, ang pagtitiwala sa sarili ay napag-aaralan at nagagawang matatag. Nasa iyong pagsisikhay at kaparaanan upang palakasin ito. Hangga’t pinagbubuti mo at pinauunlad ang iyong sarili, patuloy ding tumitibay ang iyong pagtitiwala sa sarili. Ang antas nito ay naipapakita sa maraming paraan: sa iyong saloobin, sa mga asal at pag-uugali, batay sa iyong mga pagkilos, pananalita, mga pangako, paninindigan, at pagtupad ng tungkulin. Malaki din ang nagagawa ng iyong integridad at ginagawang pag-iingat na huwag madungisan ang iyong reputasyon.
Mga Halimbawa ng Pagtitiwala sa Sarili
1-Patuloy na ginagawa ang alam na tama, kahit na tinutuya at pinipintasan nang dahil dito.
2-Handa na sumubok at maglaan ng karagdagang kapaguran, mapahusay lamang ang mga gawain.
3-Tinatanggap ang mga pagkakamali, at inilalapat ang tamang leksiyon na natutuhan mula dito.
4-Hindi ipinagyayabang ang mga nagawa o naghihintay ng mga papuri para kilalanin ang kahusayan.
5-Magiliw na tinatanggap ang anumang papuri at mapagkumbabang nagpapasalamat para dito.
6-Madaling lapitan at handang tumulong kahit kaninuman hangga’t may pagkakataon at kakayahan.
7-Maaasahan at mapagkakatiwalaan, maging maliit o malaki mang gawain sa lahat ng sandali at mga pagkakataon na kailangan.
Kung ang mga ito ay hindi mo magagampanan, makakatiyak kang napakababa ng iyong pagtitiwala sa sarili at kadalasan ay iniiwasan ka ng iyong mga kasamahan. Kung ito ang kalagayan mo sa ngayon, simulan nang magbago, ... hindi pa huli ang lahat, may pag-asa ka pang matupad ang iyong mga pangarap. Ito naman ay KUNG,… pagkakatiwalaan mo ang iyong sarili.

Ang Dakilang Pag-big


   Ito ang dalisay at kawagasan ng tunay na Pag-ibig;
Kapag nananalig tayo na kahit nag-iisa’y magagawa nating umibig,
Na kahit sino at kailanman ay walang makakapanaig nang higit pa sa pag-ibig na ito,
At walang sinuman ang magpakailanman na makakaibig katulad ng pag-ibig na ito,
Buong puso, kaisipan, at kaluluwa ay nahahandang magpakasakit,
       magparaya, at mag-alay ng sariling buhay, wala na nga na hihigit pa,
  Ang umibig nang walang pag-aalinlangan at hangganan,
Aling pag-ibig pa kaya? Wala na nga. Wala.


Tuesday, February 21, 2017

Liham ng PAALAM




Tanging sa iyo, … aking mahal na anak,

    Hindi na magtatagal pa ang aking buhay. Bilang na ang mga araw na ilalagi ko pa sa mundong ito. Ayon sa mga doktor na sumuri sa akin, mapalad na ang umabot pa ako ng isang buwan.
   Kahit na sa kalagayang kong ito, lubos akong nagpapasalamat sa Dakilang Maykapal at pinagkalooban pa Niya na lumawig ang aking buhay kahit na panandalian lamang,    na… maging makabuluhan ang natitira ko pang panahon dito sa mundo. Bagamat nalilito pa rin ako kung ano ang aking uunahin sa natitirang mga mahahalagang sandali, hindi ko pa ganap na mailalarawan ang pinakamahalaga sa lahat. Bawat sandali ay sadyang mahalaga at katangi-tangi. Lahat ay nangangailangan ng masusing atensiyon. Hindi na tulad pa nang dati, ang maaksaya sa walang kabuluhang mga bagay. Higit sa lahat ngayon, at pinakauna sa lahat …ay ang tangi kong relasyon sa aking mga mahal sa buhay. Napaglimi ko na kailangan kong makapiling kayo sa bawat sandali sa nalalabi ko pang mga araw.
  Wala nang halaga pa sa akin ang anumang yaman, bahay, alahas, materyal na bagay, mga papuri o anumang kalayawan. Lahat ng ito ay mga palamuti na lamang at ganap nang walang katuturan. Wala akong madadala, kahit pa isang hibla ng aking buhok o ni isang totpik. Maging ang aking hiram na katawan ay aking iiwanan, hanggang sa ito ay maging ganap na abo na lamang. Ito ang mahapding katotohanan na kailangan kong tanggapin.
   Kung bibigyan ako ng Dakilang Maykapal ng isa pang pagkakataon at madurugtungan pa ang aking buhay, pipilitin kong mabago ang lahat: Ang mga kaparaanan tungo sa makatao at huwarang pamumuhay ay aking isasagawa. Sisikapin kong maging mapagmahal, palakaibigan, matulungin at tagapagtaguyod ng katotohanan. Hindi ako magmamalabis at gagawa ng kalapastanganan o pananakit sa aking kapwa. Hindi ako gagamit ng ibat-ibang maskara o panlabas na anyo sa pakikisalamuha upang ikubli ang tunay kong saloobin. Ang pagpuna o pagiging kritiko ay gagawing kong lihim at ako lamang ang nakakaalam, ngunit ang pagpuri at pagpapahalaga ay lantaran kong ipadarama. Bukas sa lahat ang aking puso at walang nakatago. Taas-noo kong haharapin anumang paghamon sa ikauunlad ng lahat, mangahulugan man ito ng aking pag-iisa. Kahit na matagumpay ako sa aking mga gawain, karaniwan lamang ang aking gagawing pamumuhay. Kailanman, hindi ko ilalagay sa kapahamakan o maging sa kahihiyan man ang aking pagkatao, at palagi kong isasaalang-alang ang reputasyon at  kapakanan ng aking pamilya. Itutuon ko ang aking buong buhay sa paglilingkod sa kapwa at sa kaluwalhatian ng Dakilang Maykapal.
   Marami akong natutuhan sa kalagayang kong ito. Nagising ako sa katotohanan na lahat ay panandalian lamang. Ang hangarin na maakyat ang bundok o tagumpay upang makamtan ang kaligayahan ay pawang humahantong lamang sa mapait na kabiguan. Dahil, may panibago na namang pagsubok na naghihintay, muli't-muli ang satispakyon ay lumilipas, … patuloy ito at wala nang katapusan. Magagawa mo naman na habang umaakyat ng bundok ay maging maligaya ka na, kung ito'y iyong pahihintulutan. Kahit nasaan ka man, nasa iyong pagsusuri sa sarili, hindi mula sa iba o sa kapaligiran ang minimithi mong kaligayahan.
   Habang malinaw pa ang aking mga mata, itutuon ko ito sa magagandang tanawin at mga mahahalagang panoorin. Hanggat nalalasap ko ang sarap ng pagkain, titikman ko ang ibat-ibang putahe na angkop sa aking kalusugan. Kung ang tuhod ko nama'y kaya pang ilakad, pupuntahan ko ang mga pambihirang pook upang aliwin ang aking sarili. Sakaling may pang-amoy pa ako, lahat ng mga bulaklak sa aking daraanan ay aking masidhing sasamyuin. Kapag buo pa ang aking pandinig, bibigyan ko nang pansin ang mga kundiman at tumatagos sa pusong mga musika at awitin. Sa mga pagtigil o paghihintay na mga sandali, babasahin ko ang mga dakilang aklat na nakaligtaan ko noong ako ay abala pa sa maraming bagay. Paliligayahin ko ang aking sarili sa tuwi-tuwina, sapagkat kapag ako'y maligaya,  magagawa kong magpaligaya ng iba, at higit sa lahat, ...ang kaligayahan ng aking pamilya.
   Sasamantalahin ko ang lahat ng pagkakataon na ipagkakaloob sa akin upang ibayong mahalin ang aking mga mahal sa buhay. Lantaran kong bibigkasin ang aking mga nadarama, hindi ang aking iniisip. Tulad ng pag-aaruga sa hardin ng halamanan, araw-araw ko itong didiligin, payayabungin, at babantayan sa anumang kapahamakan. Yayapusin ko kayo nang mahigpit at ipaparinig ang aking wagas na pagmamahal nang walang anumang bahid ng anumang pag-aalinlangan. Tatanggapin ko nang maluwalhati anuman ang inyong pag-uugali. Wala akong karapatang paghimasukan kayo kundi ang aking sarili lamang. Ipapakita ko sa gawa at hindi sa salita ang lahat. Ipapabatid ko na ang pag-ibig ay mahalaga at kinakailangang ipinadarama sa lahat ng sandali. At tanging kaligayahan ninyo ang aking pinakahahangad.  .. . .bago pa mahuli ang lahat.

Pasensiya na… kung may bahid ng lukot at nabasa ang liham na ito sapagkat… hindi ko mapigilan ang pagluha. Sa dahilang… napakarami ang aking nagawang mga pagkakamali sa inyo. Buong puso ako na humihingi ng patawad mula sa inyo… 

   Sanasana
   Sana, madugtungan pa ang aking buhay. Kahit kaunti man lamang, . . .    kung maaari sana. . .

Ang inyong ama,
Joshua Guevara

***
   Isinulat ko ito matapos ang aking paglalakbay galing sa Montreal, Ottawa, at Toronto sa bansang Canada nang nakalipas na taon. Sa nakita at naranasan kong pamumuhay ng ibang pamilya doon, nabatid kong ang tangi at sapat na kaligayahan lamang ay matatamo mula sa sarili tungo sa pamilya, at sa kalauna'y ang pamayanan, hindi kanino pa man. Ito ang pinakamahalaga

Monday, February 13, 2017