Wednesday, November 29, 2017

Mga Paksa na Panggising


PAGKAKAISA
Upang magkaroon ng gising at mulat na isipan na may pagmamalasakit sa iba, kailangan nating talikdan ang mga kaisipang kundisyunal at mga limitadong pakikiungo na sumusukat sa kakayahan at kagalingan ng isang tao. Kung magagawa natin na magpakumbaba na bukas ang isipan at buong puso nating tatanggapin ang sinuman nang walang kahatulan, magiging malaya mapagmahal, at mapayapa ang ating mga pagsasama.

PAGTUON
Kung papaano natin itinutuon ang ating atensiyon sa mga makabuluhan at nagpapaunlad na mga bagay, ay tahasang makapagpapabago sa ating mga buhay. Iniwawasto nito ang masalimoot na mga kuneksiyon sa ating mga utak patungo sa mahusay at mapagmalasakit na paraan ng pamumuhay. Kailangan nating bungkalin at pagtibayin ang ating mga kamulatan upang paunlarin na maging matibay at matatag ang ating mga isipan upang ganap nating tamasahin ang kaligayahan ng kabutihan kung malinaw ang pagtuon na nangingibabaw sa ating mga puso.

KATANUNGAN
Sa pagtatanong at pagbabago ng mga mali at negatibong mga paraan, nauunawaan natin ang ating mga sarili, at natatagpuan natin ang kaligayahan sa pagiging malaya.
   May dalawa tayong kapangyarihan; 1) Kapangyarihan na pumili. …at 2) Piliin ang tama. Anuman ang naging kalagayan natin ngayon, tayo mismo ang pumili nito. Hindi ito mangyayari kung wala tayong pahintulot. Kahit papaano tayo ang pangunahing sangkot o may kagagawan kung bakit napunta tayo sa kasalukuyang kalagayan. Kung nais mo itong mabago, hindi pa huli ang lahat. hanggat humihinga, may pag-as pang natitira.

MALIIT NA TINIG
Ang paraan ng pakikipag-usap mo sa iyong sarili, kasama na ang mga bulong sa iyong batok, ay patuloy na hinuhubog ang iyong pananaw, ang iyong mga pakiramdam, at pati na mga ugat at mga koneksiyon sa iyong utak.
   Marami sa atin ang hindi nakakaalam na kapag kinakausap natin ang ating sarili, lalo na kung pinipintasan natin ito, ito ang tahasang mangyayari.Tanga kasi ako!” “Lahi kami ng mga tamad!” "Mahirap lamang kami at walang mga karapatan!” Binabawasan nito ang iyong pananalig at pagtitiwala sa sarili. Hindi katakatakang ito nga ang magaganap sa iyo.
  Anuman ang iyong iniisip, maganda, mabuti, pangit o masama para sa iyong sarili, ito ang gagawin mo. Magsisimula muna sa isang kaisipan, gagawa ng aksiyon, at magkakaroon ng resulta.

SARILING MUNDO
Hindi tayo nakikiayon nang ganap sa mga realidad kapag pinaglilimi at sinisiyasat natin ang ating mga sarili. Napapansin natin anuman ang ating napansin sapagkat ito tayo mismo. Nililikha natin ang ating mga sarili kung ano ang nais nating pansinin. Kapag nagsimula nang tanggapin natin ang kaganapang ito, ginagampanan na natin ang mundo na ating nilikha. Hindi natin napapansin ang anumang bagay kundi yaon lamang na mga bagay na nagpapatunay kung ano ang talaga ang ating iniisip tungkol sa kung sino talaga tayo. Sakalimang magtagumpay tayo na makaalis sa normal na mga proseso ng makasariling pagtangkilik at magagawang tignan ang ating mga sarili nang ganap na gising, mayroon tayong kakayahan na magbago. Mapapalaya natin ang sarili sa bilangguan ng pagkatulog. Mapapansin natin ang mga bagay na nagbabago. Kung ikaw man ay nababalisa sa mga bagay na eksternal, ang pasakit ay hindi mula sa bagay na ito mismo kundi sa iyong pag-istema nito, at ikaw ay may kapangyarihan na pawalang bisa ito sa lahat ng sandali.

MAHALIN ang SARILI
Maging maingat sa iyong sarili. Maging magiliw at mabuti sa iyong sarili. Kahit na hindi ka perpekto, ikaw lamang at tanging sarili mo lamang ang iyong hawak sa ngayon at kailangang pagbutihin mo ang pakikitungo tungkol dito. Ang proseso kung sinuman ang nais mong maging ikaw ay nagsisimula sa ganap na pagkilala sa iyong buong pagkatao. Ang nag-iisang hakbang ay hindi makagagawa ng landas sa mundong ito, maging ang isang kaisipan ay hindi magkakaroon ng direksiyon sa isipan. Upang magkaroon ng malalim na landas sa pag-iisip, kailangan patuloy nating isipin ang mga bagay na nais nating maging tayo nang paulit-ulit hanggang masanay ang ating kaisipan, kung ito ang nais nating mangibabaw at makapangyari sa ating buhay.

PAG-IBIG
Huwag maliitin o hamakin ang kapangyarihan ng Pag-ibig, at konsiderahin… na maging ang isang kandila ay magagawang magliwanag ang gabi at itaboy ang kadiliman.
   Ang pagkamuhi kailanman ay hindi matatapos ng isa pang pagkamuhi, kundi tinatapos lamang ito ng Pagmamahal. Ito ang walang hanggang katotohanan.

PAGKATAO
Papaano na ang isang bulaklak ng rosas ay namumukadkad at nagsasaboy ng halimuyak sa kanyang paligid? Sapagkat ito ang kanyang nakatakdang kaganapan. Papaano naman ang tao, siya ba ay nagpapakatao at ginagampanan nang mahusay ang kanyang pagkakalitaw sa mundo?
Magsuri po tayo nang tayo naman ay magising sa mahabang pagkaka-idlip.
Ito ay nasusulat: Kapag may mahalagang mga katanungan, lumilitaw ang mahalagang mga kasagutan.

Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Nasa Paggawa ang Tagumpay



Hanggat patuloy ang iyong paggawa, lumalakas ang iyong pagtitiwala sa sarili at lalong humuhusay ka sa iyong mga gawain. Sa trabahong pinasukan, ikaw ay sinasanay na maging propesyonal. Ang sahod mo ay bonus na lamang sa iyong mga kapaguran. Ikaw ay binabayaran para tumalino at mapaunlad ang iyong mga kakayahan. Unahing paghusayin ang gawain at ang salapi ay kusang darating. Unahin ang salapi at kusang lalayo ang mga pagkakataon.
   Noong nagsimula akong mamasukan, napansin ko na sa siyam sa sampung ginagawa ko ay pawang mga kamalian, kaya halos sampung ulit ko itong inuulit. Subalit madalas kong binabago ang aking sistema sa bawat sitwasyon na ako ay nahaharap sa katulad na problema. Kahit magtagal ako sa aking ginagawa, pinipilit kong itama ang pagkakamali upang ito ay hindi na maulit pa. At sa ganitong paraan lamang napatunayan ko na lahat ng bagay ay posibleng mangyari kung tahasan mong ninanasa na magtagumpay sa buhay. Matututuhan mong kilalanin na ang bawat hadlang sa iyong daraanan ay mga paghamon upang lalo kang magsumikap at maging matatag. Ang mga pagkakamali ay sadyang nakaukol para lalong paghusayin ang iyong mga katangian at maging handa ka sa darating na malaking pagpapala.
 Ang sekreto ng tagumpay: Ilagay ang iyong puso, isipan, talino at kaluluwa kahit na sa mumunting mga gawain. Kung gagawa din lamang, paghusayin ito at ibuhos dito ang lahat ng iyong makakaya.

Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Nasa Pagkilos ang Lahat

Hindi mo kailangan na maging dakila para magsimula, subalit kailangan mong magsimula para maging dakila.
Ang mga kataga ay komentaryo lamang, ito ang reyalidad. Ang aksiyon ang siyang katotohanan. Makikilala ang isang punong-kahoy sa kanyang bunga. At kung ano ang iyong itinanim ay siya mo ding aanihin. Sa mga pangungusap na ito, mababatid natin na mula sa mga pagkilos, maging maganda man ito o maging pangit, ang naging resulta ang mismong batayan.
   Kung minsan, nakakaramdam ka ng kaduwagan na magsimula ng bago sa dahilang hindi ka katulad sa kahusayan ng iba na kayang-kayang gawin ang ninanais mo. Saan mang larangan; pagtugtog ng piano, pagkalabit ng gitara, sa pagkanta, o pagsayaw, kung ikaw ay baguhan, tiyak na mangangapa ka pa.Talaga naman na hindi ka nila katulad, ngunit kung hindi ka magsisimula at kikilos na ngayon, kailanman ay hindi mo mararating ang kanilang antas ng kahusayan.
   Ang paglalakbay ng libong kilometro ay nagsisimula sa unang hakbang. Anumang antas ang kalagayan mo sa ngayon ay sadyang mababago hanggat may pagtitiwala ka sa iyong kakayahan. Likas na huhusay ito at uunlad sa kagalingan na naghihintay para sa iyo. Magsimula nang kumilos at ang lahat ay madali na lamang.

Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Saklolo!

Siya lamang ang tanging nakaligtas sa lumubog na barko, at ipinadpad ng malalaking alon sa isang walang katau-tao na munting isla. Sa sumunod na mga araw, nakaluhod siyang nananalangin sa Diyos na masaklolohan. Araw-araw ay lumilibot siya sa isla sa paghahanap ng makakain na bungang-kahoy at kasabay nito ang pagtanaw sa dagat kung may barko o bangkang dumaraan, ngunit tulad ng dati, lagi siyang nabibigo sa hinihintay na saklolo.
   Sa kawalan ng pag-asa at kapaguran, kahit papaano ay nakagawa siya ng maliit na kubo mula sa mga kahoy na inanod sa isla at mga talahib at dahon ng niyog na ginawa naman niyang bubungan. Inipon niya ang mga napulot na mga kasangkapan at ilang kagamitan at masinop na inilagay ito sa kubo. Subalit isang araw, matapos maghanap ng makakain dinatnan niyang nagliliyab at nasusunog ang kubo. Ang itim nitong usok ay mabilis at pataas na tinangay ng hangin.
   Ang pinakamasaklap ay naganap; lahat ng kagamitan na mahalaga sa kanya ay nasunog. Halos panawan siya ng ulirat sa pag-iyak. Matinding panlulumo at galit ang namayani sa kanya. Diyos ko, hindi pa ba sapat na ako ay mapadpad sa munting isla na ito? Bakit pati ang aking munting tirahan ay nawala pa sa akin?” ang panggagalaiting hiyaw niya na sinundan ng mahabang hagulgol. Kinaumagahan, habang nakahiga sa buhangin ay nakarinig siya malakas na busina ng barko na palapit sa munting isla upang saklolohan siya. Nang makasakay na sa barko ay mabilis niyang tinanong ang kapitan kung papaano nila nalaman na siya ay nasa munting isla. “Nakita namin ang iyong paghingi ng saklolo sa usok na nagmumula sa munting isla. Tao lamang na nasa panganib ang makakagawa ng usok na tulad nito,” ang pahayag ng kapitan ng barko.
-----------------------------o
   Madali tayong mawalan ng pananalig kapag nalalagay tayo sa panganib at matinding pangangailangan. Subalit huwag mawawalan ng pag-asa, sapagkat sa lahat ng sandali ang Maykapal ay hindi nakakalimot. Sa kabila ng mga pasakit at kapighatian, laging tandaan kapag ang iyong kubo ay nasusunog---isa lamang itong pahiwatig upang saklolohan ka at pagpalain ng Maykapal.

Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Magsimula nang Kumilos

Ang landas tungo sa tagumpay ay isagawa ang maramihan at determinadong mga pagkilos.
Kailangan ikaw ay nakapokus at sinusunod ang tama at kailangang aksiyon para magtagumpay. Sakalimang nahihirapan ka at nais nang humito …mabuti ito, patunay lamang na malapit ka na sa iyong destinasyon. Ang paghinto ay hindi isang pagsuko, kundi lalong magpunyagi at ibuhos ang lahat ng makakaya para magtagumpay!
   Kung nais ng pagbabago at kaunlaran, ang kahulugan nito ay lalong pag-ibayuhin ang paggawa at piliting mahigitan pa ang nagawa kahapon. Maging masikhay at mahusay sa araw-araw na mga pagkilos: Determinado, disiplinado, at buong katapatang nakapokus sa iisang direksiyon.

Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Integridad: Mayroon Ka ba nito?

Matalinong pananalita, matalinong aksiyon, at matalinong pamumuhay.
Kapag may matalino kang pang-unawa at matalinong intensiyon na umunlad, mapapatunayan mo ang kahalagahan ng pamumuhay na may higit na integridad o uliran. Mauunawaan mo ang mga epekto at resulta ng iyong mga aksiyon sa iyong sarili at maging sa iba. Ang mamuhay ng may integridad ay siyang batayan at pangunahing pagsasanay para linangin ang katatagan ng isipan, na siyang esensiyal para ang kawatasan ay mapagyaman. Sapagkat anuman ang ating ginagawa at kung papaano ito nagagawa ay nagpapatibay ng malakas na impluwensiya sa ating mga relasyon at kung papaano natin ito nadarama tungkol sa ating mga sarili. Ang mamuhay na may integridad , kailangan bigyan natin ng kaukulang atensiyon kung ano ang ating sinasalita at ginagawa, kasama dito kung ano ang ating ginagawa para mabuhay.
   Ang matalinong pangungusap ay isang pagsasanay na maging gising at maingat sa ating mga salita, mga pangako na  may katapatan at kabutihan sa lahat ng ating mga relasyon---pati na rin ang relasyon sa ating sarili. Umiwas sa paggamit ng mga salitang mapanira, nagdudulot ng kapighatian, mapanghamak, insulto, tsismis, at mahapding pangungusap. Lumiklikha lamang ito ng alitan, sakitan at hiwalayan.
   Kapag maingat at magiliw ang pananalita, nakalulunas at nagdudulot ito ng malalim na koneksiyon. Makapangyarihan ang mga salita, nakakabuhay ito at nakakamatay din, may pagpapala at may pagluluksa. Ugaliing magsanay na pinaglilimi ang iyong mga salita sa sarili, nagpapahayag ito ng kalunasan o kapaitan, kasiyahan o kapighatian, pagtitiwala o inseguridad, at pagkabuhay o kamatayan.
-------------------------------------------------o
   May isang katutubong kuwento tungkol sa isang matandang lalake na mayroong dalawang aso na nakatira sa kanyang isipan, ang isa ay may masamang asal at ang isa naman ay may mabuting ugali. Minsan ay nagtanong ang kanyang batang apo, “Sino sa dalawang aso ang laging nananalo?” At ang matandang lalake ay sumagot, “Depende ito kung sino ang lagi kong pinapakain.”

Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Bawat Bagay ay Mahalaga

‘Yon lamang pinakamaliit ang nakakapuwing! At mula sa maliit kapag nagpatuloy nang walang hinto ito ay nagiging higante. Bawat kaisipan, kataga, at aksiyon ay may isang direksiyon na maaaring magpakilos upang magtagumpay o mabigo ayon sa pagkakalikha nito. Bawat sandali ay naghahandog ng oportunidad para umunlad o umurong at yaon lamang na sumusunod sa tama at mabuting gawa ang nagtatagumpay.
  Walang neutral, kundi positibo o negatibong mga pagpili o mga aksiyon. Bawat hakbang ay patungo sa isang direksiyon. Isang responsibilidad na magpatuloy, huwag mag-alinlangan o huminto at sumuko. Sapagkat yaon lamang may pananalig, dedikasyon, disiplina, mahusay na kapasiyahan, kakayahan, at simbuyo (passion) ang nakatakdang magtagumpay. Bawat araw ay may handog ng pagbabago para umunlad.
   Hanggat inaalam mo ang mga bagay na mahahalaga para sa iyo, pinaglilimi at sinisiyasat mo ang iyong buhay. Pinakikinggan mo ang iyong tinig, ang repleksiyon ng iyong kaisipan, pinagmamasdan at inuuri mo ang iyong mga aksiyon … mga proseso ito upang tuluyang pangibabawan at kontrolin ang iyong isipan.  Ikaw ang higit sa lahat ang may kapangyarihan sa iyong sarili, hindi ang iyong emosyon at isipan.
   Kung kilala mo kung sino ka, alam mo kung ano ang iyong mga naisin, malalaman mo kung saan ka patungo.

Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

5 Katanungan na Kailangang Masagot

Kung magagawa, isulat ito sa kapirasong papel at pakaisiping mabuti bago sagutin. Sapagkat sa limang katanungang ito, dito nakasalalay ang iyong magiging kapalaran.

Tanong #1:  Ano ba ang ginagawa ko ngayon, ito ba ay nakakatulong nang malaki sa aking pag-unlad o inaaksaya ko lamang ang aking panahon?

Tanong #2:  Ano ang aking ginagawa kapag buong sigla at mahusay akong nagtatrabaho?

Tanong #3: Sa aking pang-unawa, anong 5 mahalagang bagay na magaganap sa pagitan ngayong araw na ito at sa darating na Disyembre 31?

Tanong #4:  Sino ang magiging ako, kapag nakamit ko nang lahat ang aking mga nais?

Tanong #5:  Sino ang 5 tao na handang tumulong sa akin kapag ako may matinding pangangailangan?

Tanong #6:  Kung may 1 milyong piso ako, ano ang tatlong bagay na  uunahin kong gagawin.

Tanong #7:  Ako ba ay naniniwala sa Diyos? At kung ito ay totoo, isinasabuhay ko ba naman?

Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Mga Sulyap at Pukaw sa Pagtanda

GULANG/Pagtanda
---Hindi ang bilang ng mga taon o gulang ang naghihiwalay sa mga kabataan at matatanda, bagkus ang responsibilidad.

---Gumulang ka sa araw na nakamit mo ang unang tunay na pagtawa . . , -nang tawanan mo ang iyong sarili.

---Bawat may sapat na gulang ay kailangan ang isang bata na matuturuan; ito ang paraan upang ang mga may sapat na gulang ay matuto.

---Ang pagiging matanda ay hindi masama, kung laging malayo sa pagtingin sa salamin.

---Ang katandaan ay hindi bagay na walang hanggan. May mga araw na tumatanda, at mayroon ding mga araw na nagiging batang muli.

---Sa patuloy nating pagtanda, ang panahon ay pinalilibutan tayo ng mga taong nagmamahal sa atin, kaysa mga taong minamahal natin.

---Maraming tao ang nagdarasal para sa mahabang buhay, subalit hindi nila nais ang tumanda.

---Ang tanggihan ang pagtanda ay hindi mapapasubaliang patunay nang pagiging bata.

---Ang mga bata ay nalalaman ang mga kautusan, ngunit ang matatanda ay nalalaman ang mga dapat iwasan.

---Sinuman na palaging umaasa sa pagtanda ay nananatiling bata.

---Ang matatanda ay naniniwala sa lahat ng bagay; ang may mga sapat na gulang ay naghihinala sa lahat ng bagay; ang mga kabataan ay nalalaman ang lahat ng bagay.

---Ang mga kabataan ay iniisip na ang matatanda ay mga hangal, subalit ang matatanda ay iniisip ang mga kabataan ang siyang mga hangal.

---Ang tao ay hindi pa matanda hangga’t hindi pa napapalitan ng mga pagsisisi ang kanyang mga pangarap.

---Ang pagtigas ng puso ang nagpapabilis ng pagtanda sa isang tao, kaysa sa pagtigas ng kanyang mga ugat.

---Masusukat ang katandaan ng isang tao sa nararamdaman niyang hapdi kapag nahaharap siya sa isang problema.

---Ang lalaki ay kasing tanda lamang kung ano ang kanyang nadarama. Ang babae ay kasing tanda naman ng kanyang nakikita sa sarili.

---Ang pagtanda ay hindi isang nakakahigit na maling ugali na ang abalang tao ay may panahong harapin.

---Ang tiyak na patunay ng katandaan ay kung naririnig ang mga lagutok ng litid sa umaga at hindi ito mula pagkulo ng nilulutong lugaw.

---Walang sinuman na may sapat na katandaan ang higit na nakakaalam.

---Hindi kung papaano ikaw ay tumatanda, bagkus kung papaano ang iyong ginagawang pagtanda.

---Madali ang maging tao, subalit mahirap magpakatao. Sa pagtanda, madali lamang ito. Ang mahirap ano ba ang natandaan mo?

---Ang mabisang paraan lamang ay ang tumanda nang hindi ka tumatanda.

---Ang pinakamainam lamang sa pagtanda ay ang lahat na nais mong makamtan noong ikaw ay bata pa, ay hindi mo na kailangan.

---Kapag nasa publikong sasakyan at may nagpaupo sa iyo, tanggapin nang maluwag sa iyong puso ang haplit ng katandaan.

Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

12 Mungkahi sa Mabuting Relasyon

“Ang maligayang buhay ay resulta ng magandang pakikipag-relasyon.” If we fail in our relationships, we fail in Life.
  1- Huwag gawing personal ang anumang relasyon. Tandaan lamang; Ang babae ay minamahal at hindi inuunawa. At ang lalake naman ay inuunawa at hindi minamahal. Kung masusunod ito, sa buong-buhay mo ay liligaya ka.
  2- Dalawang kataga lamang ang sekreto para sa lalake, upang magpatuloy ang pagmamahalan, nila ng babae, “Yes, dear?”
  3- Pakaingatan na maging matabil ang dila. Mag-isip muna bago magsalita. Ang isda ay nahuhuli sa bibig, ang tao sa daldal.
  4- Maging makatotothanan sa lahat ng bagay. Iwasang mapako, tuparin ang mga pangako.
  5- Maging gising sa tuwina, iwasan ang mapanirang taltalan, usisaan, pintasan, at pamumuna.
  6. Iwasan ang mga haka-haka, mga paghihinala, mga pag-aalinlangan, at mga akala.
  7- Magmahal nang higit pa sa inaasahan at gawin ito nang may kagalakan. Ang maging magiliw ay sadyang nakakaaliw.
  8- Panatilihing bukas lagi ang isipan. Makipagtalakayan nang walang pagtatalo. At tumutol nang hindi mapagtutol. Ang problema ay hindi pinag-uusapan, ito ay nilulunasan.
  9- Maging interesado sa karelasyon mo, sa kanyang gawain, pangarap, at pamilya.
10- Maging mahinahon at mapagpasensiya, walang patutunguhan ang magagalitin at temperamental kundi alitan at hiwalayan. Ang lumalakad nang matulin, kapag natinik ay malalim.
11- Tatlong persona ang sangkot sa bawat pagsasama. Ikaw, Siya, at si Relasyon.

12- Tagubilin: Masaklap at sadyang napakalungkot ang nag-iisa, kahit na ikaw ay nasa Paraiso.

Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Huwag maging Saksi Laban sa Sarili

Lahat tayo ay may ugali ng kayabangan. Mabuti ito kung may katotohanan at walang bahid ng kasinungalingan. Subalit kung ang intensiyon ay manloko at pagsamantalahan ang iba, ito ay isang kabuktutan at may nakalaang parusa.
May kawikaan tayo, “Iwasang maglubid ng buhangin upang hindi mauwi ang lahat sa hangin.”
Maging totoo sa lahat ng sandali, at tuparin ang bintitiwang pangako. Maging tapat at walang halong pagkukunwari sa mga relasyon. Kung asal hunyago o may balatkayo, ikaw mismo ang kumakalaban sa sarili mo. Ang magdagdag o gumawa ng sariling kuwento mapaganda lamang ang kalagayan ay humahantong sa pagkawala ng pagtitiwala at pagpapahalaga sa katauhan mo.
   Huminto muna sa sandaling ito; pagmasdan at limiin kung anong papel o uri ng katauhan ang ginagalawan mo sa iyong buhay. Ito ba ay talagang IKAW o yaong nais ng iba para sa iyo? Magsanay ng mga kaparaanan na tahasang magampanan ang tunay mong katauhan. Katulad ng repleksiyon mo sa harap ng salamin, anumang gawin mo ay gagayahin nito. Ganito din ang isinusukli ng iyong mga karelasyon ayon sa ipinapakita mo.
   Iwasan na lisanin ang mundong ito bilang kopya ng iba. Hindi mo kailangan ang sinuman na ipaalam sa iyo kung sino ka. Ikaw ay kung sino ka at tanging IKAW lamang ang may kapangyarihan para sa iyong sarili. 

   Maging matatag, upang anumang unos ay hindi ka mailatag. 

Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Mga Balag ng Alanganin

Madalas kong marinig ito, “Huwag mong ilagay ang iyong sarili sa balag ng alanganin.” Narito ang ilan sa mga kaganapan na naglalagay sa atin sa mga balag ng alanganin na laging kapahamakan ang idinudulot sa atin.
1-Paghahayag ng mga kasinungalingan na mapanira at nagwawasak sa buhay ng iba. Gayong kung susuriing mabuti, resulta ito ng inggit, selos, at inseguridad sa sarili.
2-Pagyayabang na walang mabuting patutunguhan. Gayong walang kakayahan, pinipilit na maipakita sa iba na may karapatan at magagawang kaibahan kahit na malaking kahihiyan ang kakahantungan.
3-Pakikialam sa mga bagay na walang kinalaman, kahit na maging katawatawa sa paningin ng iba.
4-Pagpapakita ng katalinuhan, gayong kamangmangan ang kinalalabasan ng kayabangan.
5-Papupumilit na makigaya sa marangyang buhay ng iba kahit na masadlak sa dusa maipakita lamang na katulad din sila.
6-Pagkontrol sa pagkatao at paniniwala ng iba na maging katulad at sunod-sunuran sa kanila.
7-Makasariling panuntunan tulad ng, “May mapapala ba ako diyan?” “May pakinabang ba ako, kung gagawin ko ‘yan?” at “Ano ba ang maitutulong nito sa akin?”
      –Sa halip na, “Papaano ba ako makapaglilingkod sa iyo?” O, “May maitutulong ba ako sa iyo?”

Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Hinagpis ng Isang Ina

Isang nanay ang nag-aalalang nag-selpon sa kanyang anak.
Nanay:  “Anak ko, nasaan ka na ngayon? Kanina pa ako na tumatawag sa iyo.
               Pauwi ka na ba?”
Anak:  “Narito po ako ngayon sa ospital, Nanay.”
Nanay:  “Diyos ko pong mahabagin! Hu-hu-hu, (nag-iiyak) Anong nangyari anak, napaano ka?

Anak: “Ano ba ‘yan?Nurse po ako, at sa dito ako sa ospital nagtatrabaho!”

Magpasalamat Po Tayo

May nagwika, “Kung ugali mo ay magpasalamat, sapat na itong panalangin upang makarating sa Maykapal.”
Ano ba ang kailangan nating ipagpasalamat?
Sa araw-araw na hinahandugan tayo ng 24 na oras upang magampanan natin ang ating layunin sa mundong ito, bahagi na ang pagnanais nating maipabatid kung anong mga bagay ang ating pinasasalamatan sa ating buhay. Ito ay mga pagpapala na patuloy nating natatanggap sa kabila ng maraming pagsubok at mga kapighatian na ating nakakaharap sa buhay.
   Sa ating mga pakikibaka, sa mga pagharap sa problema, at maging sa mga paghamon o pagsubok na dumarating sa atin, at sa mga paglutas sa mga ito, lagi nating kaagapay ang pasasalamat. Kung maganda at nakakabuti ang mga kaganapan para sa ating kaunlaran, “Maraming salamat po.” Kung pangit at nakakasama naman at pinahihirapan tayo ng samut-saring mga problema, “Maraming salamat din po.”
   Bakit kailangan ding pasalamatan ang mga bagay na pangit, nakakasama at pinahihirapan tayo? Sapagkat ito lamang ang tanging paraan upang lalo tayong magpunyagi, dagdagan ang ating mga pagkilos, ang maging matibay at matalino para higit na maging matatag sa paglutas ng mga suliranin. Narito ang mga leksiyon na nagpapatalino sa atin upang magkaroon ng mabisang pagbabago. Kung minsan, kailangan nating mauntog, para magtanda at makaiwas sa muling pagkakamali.
   Ang paghahayag ng pasasalamat ay isang paraan upang makamit ang mga handog na nakalaan para sa iyo. Ang pinakasusi upang likhain at mahalina ang iyong mga ninanasa sa buhay ay ipokus o ituon ang iyong atensiyon sa mga mahahalagang bagay na nasa iyo na. Kung magagawa ito, ang buong Sansinukob ay kusang mabubuksan upang ipagkaloob ang nakatakda mong mga pagpapala.
“Kung wagas mong pinasasalamatan ang anumang bagay na nasa iyo na, mabilis nitong hinahalina ang marami pang magagandang bagay na mapasaiyo sa iyong buhay.”
 
Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Tuesday, October 10, 2017

Daga sa Dibdib



Kung matatawag ka at pagsasalitain sa ibabaw ng entablado at sa harap pa ng marami, nakakaramdam ka ba ng pangamba at nababalisa sa mangyayari sa iyo? Kung ikaw ay kinakabahan na tila isinasalang sa ihawan, makakatiyak kang alumpihit na ang daga sa iyong dibdib at nais nitong makawala.
  
Pinapawisan ka nang malamig at pinahihirapan ng niyerbos na hindi malaman kung uupo o tatayo, susulong o tatalikod, at patuloy na pinanghihinaan ng loob. Nangyayari lamang ito kung hindi ka handa na magsalita at kinagiliwan na lamang ang umupo at makinig sa iba. Subalit ang bagay na ito ay hindi mo matatakasan nang lubusan, hangga't kasapi ka sa isang samahan, nakatira sa pamayanan, at nagnanasang marinig ang iyong tinig, kailangan mong tumindig at iparating ang iyong mga naisin o maging mga karaingan. Sapagkat kung hindi mo ito nagagawa, kaisa ka ng maraming nagkikibit ng balikat na lamang, walang pakialam, at mantra na ang mga katagang, "Bahala na!" Bahagi ka ng karamihan na tulog, natutulog, at nagtutulog-tulugan. Ito ang pangunahing dahilan kung bakit nakapangyayari na ang iilan lamang sa ating lipunan ang tahasang namamayani at kumokontrol sa lahat ng aspeto sa ating buhay.
   Bakit nagaganap ang mga karahasan, mga kabuktutan, mga nakawan at pang-aabuso sa mga karapatang pantao?

Mga Kadahilanang Humihingi ng Kasagutan at Katarungan
-Dahil wala kaming kamuwangan o pakialam kung bakit patuloy ang aming mga paghihirap.
-Dahil kaunting bubong, karampot na tutong at kaputol na isdang tuyo ay masaya na kami.
-Dahil may mga panooring na panandaliang libangan sa telebisyon at palipasan ng oras para makalimot.
-Dahil higit na nakakaaliw ang mga katatawanan lalo na kung mga bakla ang pinagtatawanan.
-Dahil higit na mainam ang salaping hawak mula sa ibenentang boto kaysa sa integridad ng kandidato.
-Dahil walang hustisya at yaong may mga salapi lamang ang tunay na nakapangyayari at nasusunod.
-Dahil gaano mang pagsisikhay ang gawin, kung kami ay pulubi pawang kakapusan ang iniisip namin.
-Dahil naangyari ito sa mga magulang, nakakatiyak na ito din ang mangyayari sa anak at sa apo namin.
-Dahil mabuti na ang maghintay na lamang kaysa makibaka sa mga paghamon para hindi mapahamak.
... at,  Dahil tinanggap na namin ang kawalan ng pag-asa na walang makakatulong sa aming mga karaingan.
Ito ang aming kaugalian: Natutuhang Kawalan ng Pag-asa

Paumanhin po



Madalas mangyari ito kapag namali ka sa ginagawa, nahuli sa pagpasok sa trabaho, at hindi nakarating sa tipanan; ang punahin, mapagalitan, at sisihin. Madali ito sa pumupuna subalit masakit para sa pinupuna. Umuusbong mula dito ang mga pasakit at nakakubling pagdaramdam. Sa kalaunan ay pinagmumulan ng hindi pagkakaunawaan sa isat-isa.
   May kaparaanan dito; ang paghingi ng paumanhin, at ito ang mahalaga kapag nakagawa ng kamalian.

Ano ang kahulugan ng Paumanhin?
   Isang pag-amin sa nagawang kamalian kalakip ang pagsisi at pahayag na hindi na ito mauulit pa. May dalawa na mahalagang elemento ito:
   1-Nagpapakita ito ng pagsisisi hinggil sa naganap sa iyong mga pagkilos.
   2-Inuunawa at tinatanggap ang responsibilidad ng mga pagkilos na ito na nakapinsala sa iba.
Lahat tayo ay kailangang malaman kung papaano humingi ng paumanhin---sa dahilang, walang sinuman ang sakdal o perpekto. Lahat tayo ay nagkakamali, at lahat tayo ay may kakayahan ding makasugat ng damdamin ng ibang tao sa pamamagitan ng ating mga pag-uugali, pananalita, at mga pagkilos, kahit na ang mga ito'y hindi tuwiran at sadyang intensiyon na makapanakit. Ang mahalaga ay aminin ang responsibilidad sa pagkakamali, at ipaalam kung bakit ito nangyari. Huwag lubusang mag-akala na karaniwan lamang ang bagay na ito at malilimot din sa katagalan. Sa halip, ang magawang ilagay ang sarili sa katauhan ng iba at limiin kung papaano ang kasakitang nararanasan nito. Kailangang maipadama sa nasaktan ang iyong taos sa pusong pagpapaumanhin sa nagawang kamalian. 
   Sa iba, pangkaraniwan na at madalas ang mag-sori, subalit matapos ito, balik muli sa dating pag-uugali. Ang tunay na paumanhin ay ang ipaalam ang iyong pagsisisi at pagpapakita ng pagbabago na hindi na muling mauulit pa ang nangyari.
Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Minamaliit Mo ba ang Iyong Sarili?



Sinasadya mo bang harangan at balewalain ang iyong sarili na magtagumpay at lumigaya? Kung hindi, bakit patuloy na tinatanggap at nakagiliwan na ang antas o kalagayan mo sa buhay? At higit mong sinusunod ang mga opinyon ng iba kaysa pakinggan ang mga karaingan ng iyong puso na magbago para sa iyong kaunlaran.
   Hindi mo ba napapansin na ang mga pangungusap mo'y pawang paghamak sa iyong sarili? "Maliit lang suweldo, dahil trabahador lamang ako." "Komersiyo lamang ang natapos ko, kaya serbidora o 'domestic helper' na ang hanapbuhay ko." "Maestra lamang ako at ito ang nakaya ng mga magulang ko na matustusan." "Hindi ako nakapag-aral, kaya isang kahig at isang tuka ang nalalaman ko." Lahat ng ito'y may katagang 'lamang' na pagmamaliit sa pagkatao. Kadalasan nating nadidinig at katuwiran ito ng karamihan sa atin. Kaya nga, ito ang talagang kinapupuntahan ng kanilang kapalaran. Anumang bagay na lagi mong iniisip at binibigkas, ito ang siyang nakatakdang maganap.
   Kung nais mong mabago ang iyong buhay, baguhin mo ang iyong iniisip upang mabago ang iyong mga pagkilos, nang sa gayon ay magkaroon ng pagbabago sa iyong kapalaran. Sapagkat kung talagang nais na magbago ay may mga kaparaanan, at kung walang ambisyon at mga pangarap ay may mga kadahilanan. Lalo na kung may kahalong 'dapat,' 'sana,' 'kaya lamang,' isang araw,' kung ako sa iyo,' 'marahil,' 'akala,' atbp. Mga pangungutwiran ito na lipas na sa panahon at kinahumalingan na ng maraming tumatakas sa responsibilidad at katotohanan.  Nasanay na sa kahirapan at tinanggap na ang kapalarang kinasadlakan.
Ito ang natutuhang kawalan ng pag-asa.

 Jesse Navarro Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan