Tuesday, September 02, 2014

Huminga nang Malalim


Upang maihinga ang nagpapasikip sa hininga, 
kailangang malalim na huminga.

Huwag kalimutan ang huminga. Yaon lamang mararahas ang nakakalimot na huminga at laging napapahamak. Kapag nagagalit at hindi na mapigilan ang panggagalaiti, bumilang nang hanggang sampu. At kung tahasang galit na galit na, bumilang nang hanggang sandaan. Sa pagitan ng mga ito, mahalaga ang paghinga nang malalim. At  magawang magtimpi at pag-aralan ang susunod pang mga hakbang.
   Ipinanganak tayo na batid natin ang paghinga, ngunit sa kung anong kadahilanan, ay isa itong bagay na madali nating malimutan, lalo na kapag tayo ay nababalisa, nakaharap sa mabigat na problema at matinding paninimdim. Mapapansin na lamang natin na nagsisikip ang ating dibdib na parang nalulunod. Sa dahilang bumibilis ang tibok ng ating puso at kinakapos tayo ng hangin.
   Magtungo sa isang payapang lugar, umupo at ituon ang pansin sa paghinga. Huminga nang malalim at hayaang maglabas-masok ang sariwang hangin sa dibdib. Pakawalan ang anumang nagpapasikip sa iyong kalooban. Hayaan ang isipan na kusang humupa at manatiling matiwasay. Malaking bagay ang magagawa nitong kaibahan upang magliwanag ang iyong isipan at saloobin sa araw na ito.
   Walang mahihita kung paiiralin ang paghihimagsik ng kalooban sa problemang kinahaharap. Higit pa nitong inaapuyan ang suliranin para lalong mag-alab. Magpahinga at huminga, nang maihinga ang anumang nagpapainit sa kaibuturan ng iyong puso. Alalahanin na kapag nakalimutan damahin ang paghinga... tuluyan ka nang mawawalan ng ulirat at wala ka nang maihihinga pa.
   Higit na makabubuti ang huminga nang malalim at palipasin ang anumang panimdim nang makawala ang suliranin.

Matapang na Magbago

Ang tagumpay ay hindi hangganan, ang kabiguan ay hindi kamatayan;  
ang katapangan lamang ang nagpapatuloy at siyang sandigan.


Ang pagbabago ay isang bahagi ng buhay, subalit sa ibang kadahilanan, marami ang natatakot harapin ito. Ang pagbabago ay pag-usad, at ang pag-usad ay batayan na tayo ay yumayabong patungo sa pag-unlad. Sa mga balakid at pagsubok na dumarating sa ating buhay, natututuhan natin ang maraming leksiyon upang tumalino tayo at maging mahusay. Habang nakikibaka tayo sa mga paghamon na ito, lalong nag-iibayo ang ating katapangan para makamit ang tagumpay.
  Habang tayo ay gumugulang, napatutunayan natin na ang mga leksiyon na ito ay hindi lamang mahirap at nalalagpasan natin, kundi nararanasan natin na siyang napakahalaga. Nagagawa nitong higit na magkaroon ng kahalagahan at kaibahan ang ating buhay. Ang pakikihamok sa buhay ay nangangailangan ng tibay ng loob, katatagan, at katapangan para mapagtiisan ang mga kapighatian na ating nararanasan. Kailangan maging matapang sa pagharap sa anumang problema at mapagtagumpayan ito, sapagkat narito ang pagkakataon para umusad at matupad ang ating mga pangarap.

Maging Makasarili Minsan


Masarap ang tumulong, lalo na kung ang natutulungan 
ay tinutulungan ang kanyang sarili.

Kung minsan ang maging makasarili ay kailangan at nakakatulong. Subalit ang totohanin ito sa lahat ng panahon ay makakapinsala sa iyong isipan at katawan.

   Isipin ito: Kasama mo ang iyong maybahay at tatlong mga musmos na anak sa isang bangka, at naglalayag kayo sa isang malalim na ilog para makatawid sa kabilang pampang. Sa kalakasan ng agos ay bumundol ang bangka sa batuhan at tumagilid ito at lahat kayo ay nahulog sa tubig. Sino sa iyong palagay ang uunahin mong sagipin? Pakalimiin itong mabuti. Sino sa kanila ang higit na mauunang sagipin?
   Tulad ng ng titulo nito, wala kang sasagipin kahit isa sa kanila. Ang uunahin mong sagipin ay ang iyong sarili. Sapagkat hindi mo magagawang sumagip kung hindi mo muna ililigtas ang iyong sarili. At kung tiyak ka nang ligtas, doon ka lamang makapagliligtas.
   Ganito din ang ipinag-uutos sa eroplano, sakalimang ito ay nasira at pabulusok na, at lahat ng mga emergency oxygen masks ay nakalawit na. Kailangang unahin mo munang ilagay ang oxygen mask sa iyong mukha bago ka makapaglagay sa iba. Hindi mo magagawang tumulong sa iba hangga’t hindi mo muna tinutulungan ang iyong sarili.
   Ganoon din sa bagong sulpot na halaman, kailangan muna itong lumakas, tumibay, at maging matatag; lumaki at dumami ang kanyang mga dahon bago talbusan o anihin ang mga bagong dahon. Dahil kung sa simula pa lamang ay tatalbusan na, hindi na nito magagawa pang maging malakas at lumaki para makatulong. Ikakamatay pa ito. Sa pananalapi at kabuhayan; paunlarin muna ito bago gatasan nang makatindig at hindi mahirapan.
   Marami sa atin ang pumupuna na ito ay ugaling makasarili, subalit isa itong mabuting uri na makasarili, isang kabutihan na magagawa mong ibigay ang iyong likas at tunay na pagkatao na maging matulungin at mapaglingkod sa iba.

Wednesday, August 27, 2014

Mahalagang mga Katanungan



Papaano ba ako makapapamuhay na masayahin at puno ng katiwasayan sa buhay? Papaano ba magagawa kong maging isang mabuting tao?

Masasagot lamang ang dalawang katanungan na ito kung sa iyong kaibuturan ay malaya ka at matiwasay, isang pananaw sa buhay na ang tanging layunin ay paglinawin ang nilalaman ng ating mga puso. Taimtim na mamuhay nang matalino, hindi nag-aakala o walang paghihinala, tinutupad ang mga salita at mga pangako, walang personalan at anumang paghatol sa mga kaganapan ng buhay.
   Bilang mga tunay na Pilipino, nababatid natin na ang masayahin at ulirang buhay ay magkahulugan. Ang mabuting pagkatao ay hindi bilang pagsunod sa isang listahan ng mga alituntunin, kundi ang magsagawa ng mga aksiyon at hangaring umaayon sa realidad—natural at kusang nakapangyayari. Ang punto ay hindi ang gumanap ng mabubuting gawa upang makakuha ng pabor sa mga lider at namamahala o ng mga papuri sa iba, at laging pinapalakpakan ng mga amuyong at mga taga-aliw, kundi ang makamtan ang katiwasayan ng kalooban upang mapanatili na malaya at sinusunod ang sariling pagkatao.
   Ang kabutihan ay isang magkapantay na pagkakataon kaninuman. Sinuman ay malayang magawa ito kung nanaisin lamang niya: mayaman o mahirap, edukado o karaniwan. Hindi ito isang mailap na larangan ng mga propesyonal at mga umuugit ng simbahan, katulad ng mga pari, mga pastor, mga ministro, mga monghe, at maging mga santo. Hindi lamang sila ang may tanging karapatan na maging mabubuting tao na inilalagay natin sa pedestal. Nasa ating budhi at mga asal kusang lumilitaw ang kabutihan.
   Ang maging mabuti at huwaran ay isang kalinangan na may malinis na budhi, simpleng pamumuhay, karaniwan at mapagkumbaba sa araw-araw na mga pakikibaka sa buhay. Para magkaroon ng mabuting pagkatao, tatlong pangunahing mga tema ang nakapaloob dito:
1)      Alamin, supilin, piliin, at pangibabawan ang iyong mga pagnanasa;
2)      Mahusay na gampanan ang iyong mga tungkulin; at
3)      Matutuhan na mag-isip nang malinaw tungkol sa iyong sarili at mga karelasyon.

Unahin muna, bigkasin sa iyong sarili kung ano ang nais mong maging ikaw; matapos ito, simulan na kung ano ang kailangan mong magawa.

Ang ating lipunan ay praktikal na nakabatay sa mga edukado, mga propesyonal, materyal na mga bagay, salapi o kayamanan, kapangyarihan o posisyon, kahusayan o katanyagan, at itinalaga na ang mga ito na kanais-nais at kapuri-puri, subalit bilang isang tunay na Pilipino, ang lahat ng mga ito ay mga pagkakataon lamang at walang kinalaman sa tunay na kaligayahan. Ang likas at siyang higit na nangingibabaw sa lahat ay, kung sinong tao ang siyang nagiging ikaw, at anong uri ng buhay ang iyong ipinamumuhay.

Masaya ka ba sa kalagayan ng buhay mo ngayon? Kung wala kang katanungang tulad nito, makakatiyak ka na ang buhay mo sa ngayon ay batbat ng mga kalituhan, mga pangamba, walang tamang direksiyon at laging naghihintay sa kawalan. Kung hindi ka kikilos upang mabago ito, naisin mo man o hindi,  ikaw ang kikilosin ng tadhana. At sa katapusan, may kalayaan kang bigkasin sa iyong sarili, “Ito ang aking tanging kapalaran.” Totoo ang kasabihang, “Ang pagsisisi ay laging nasa bandang huli.”Huwag itong tularan, isipin ang iyong kapakanan at maitutulong sa iyong sariling pamilya. Kung hindi ito magagampanan, wala kang karapatan na makipagrelasyon sa labas kung batbat ng mga kaguluhan at masalimoot ang loob ng iyong kabahayan. Bahay lamang ito at hindi isang tahanan.

Simulan nang magbago. Sa araw na ito, nakatunghay sa iyo ang buong buhay mo, kung maaari lamang, huwag nang sayangin pa itong muli.

Tuesday, August 26, 2014

Ang Balakid




Ang sagabal sa ating daraanan ay nagiging landas upang lalong makita ang ating direksiyon. Kailanman ay huwag kalimutan, sa pinakaugat ng bawat balakid ay naroon ang oportunidad para lalong paghusayin ang ating kalagayan.


Malaki ang nagagawa ng mga paghamon at anumang pagsubok na dumarating sa ating buhay. Ang mga ito ang sandigan ng ating mga kalakasan at katatagan. Sapagkat kung hindi natin malalagpasan ang mga balakid na sadyang ipinupukol sa atin, kailanman ay hindi natin makakamtan ang tagumpay na nakatakda para sa atin. Malamang kaysa hindi, mananatili tayong paralisado, naghihintay at palaging umaasa. Huwag nating sayangin ang bawa't saglit; ang problema ay hindi pinag-uusapan, kundi nilulunasan.
   Maaaring mahadlangan ang ating mga aksiyon, subalit hindi nito mahaharangan ang ating mga intensiyon o mga disposisyon. Sa dahilang nagagawa nating matanggap at makiayon sa mga kaganapan. May kapangyarihan tayo ng pagpili; magagawa nating piliin kung ano ang makakabuti para sa ating kapakanan. Ang ating isip ay umaakma at pinapalitan ang mga balakid sa ating mga hangarin at gagawing mga pagkilos para matupad ang ating mga pangarap.
   Ang sagabal sa aksiyon ay nakapagpapasulong ng aksiyon. Anumang nakahalang sa daraanan ay nagiging daan. Magagawa nating baligtarin ang balakid upang makatulong at hindi ang makapinsala. Hindi ang makaparalisa, kundi ang lalo pang magsumigasig, lumakas, at gamitin ang pangyayari sa ikakatagumpay ng mga lunggati sa ating buhay.
   Nasa tamang kaisipan at mabilis na pagkilos lamang para mabuwag at malagpasan ang anumang sagabal. Ito ay isang paraan para makatakas at maituon ang atensiyon sa mga bagay na higit na makakatulong. Ito din ang paraan para makakita pa ng ibang kapasiyahan o direksiyon kung saan nais mong makarating.
   Ang mga balakid o mga problema ay palaging dumarating at kailanman ay hindi pangmatagalan o permanente. Tandaan, anuman ang pumipigil at humahadlang sa iyo ngayon, tiyakin lamang na nakapagbibigay ito sa atin ng kalakasan at simbuyรด para magpatuloy pa. 
   
Ang magising sa katotohanan ay makirot. Ang magbago ay makirot din. Subalit higit na mahapdi ang manatili sa pagkakalugmok, tanggapin ang lahat at umasa na lamang. Makatuwirang harapin, labanan at lagpasan ang anumang bagay na pumipigil sa iyo na maging maligaya at matiwasay sa buhay.

   Ang tunay na Pilipino ay may paninindigan; kapag ang mga bagay ay namamali at nagiging mga balakid, sila ay lalong tumatapang at masikhay na ginagampanan ang mga tungkulin upang maging ulirang mamamayan.