Wednesday, August 27, 2014

Mahalagang mga Katanungan



Papaano ba ako makapapamuhay na masayahin at puno ng katiwasayan sa buhay? Papaano ba magagawa kong maging isang mabuting tao?

Masasagot lamang ang dalawang katanungan na ito kung sa iyong kaibuturan ay malaya ka at matiwasay, isang pananaw sa buhay na ang tanging layunin ay paglinawin ang nilalaman ng ating mga puso. Taimtim na mamuhay nang matalino, hindi nag-aakala o walang paghihinala, tinutupad ang mga salita at mga pangako, walang personalan at anumang paghatol sa mga kaganapan ng buhay.
   Bilang mga tunay na Pilipino, nababatid natin na ang masayahin at ulirang buhay ay magkahulugan. Ang mabuting pagkatao ay hindi bilang pagsunod sa isang listahan ng mga alituntunin, kundi ang magsagawa ng mga aksiyon at hangaring umaayon sa realidad—natural at kusang nakapangyayari. Ang punto ay hindi ang gumanap ng mabubuting gawa upang makakuha ng pabor sa mga lider at namamahala o ng mga papuri sa iba, at laging pinapalakpakan ng mga amuyong at mga taga-aliw, kundi ang makamtan ang katiwasayan ng kalooban upang mapanatili na malaya at sinusunod ang sariling pagkatao.
   Ang kabutihan ay isang magkapantay na pagkakataon kaninuman. Sinuman ay malayang magawa ito kung nanaisin lamang niya: mayaman o mahirap, edukado o karaniwan. Hindi ito isang mailap na larangan ng mga propesyonal at mga umuugit ng simbahan, katulad ng mga pari, mga pastor, mga ministro, mga monghe, at maging mga santo. Hindi lamang sila ang may tanging karapatan na maging mabubuting tao na inilalagay natin sa pedestal. Nasa ating budhi at mga asal kusang lumilitaw ang kabutihan.
   Ang maging mabuti at huwaran ay isang kalinangan na may malinis na budhi, simpleng pamumuhay, karaniwan at mapagkumbaba sa araw-araw na mga pakikibaka sa buhay. Para magkaroon ng mabuting pagkatao, tatlong pangunahing mga tema ang nakapaloob dito:
1)      Alamin, supilin, piliin, at pangibabawan ang iyong mga pagnanasa;
2)      Mahusay na gampanan ang iyong mga tungkulin; at
3)      Matutuhan na mag-isip nang malinaw tungkol sa iyong sarili at mga karelasyon.

Unahin muna, bigkasin sa iyong sarili kung ano ang nais mong maging ikaw; matapos ito, simulan na kung ano ang kailangan mong magawa.

Ang ating lipunan ay praktikal na nakabatay sa mga edukado, mga propesyonal, materyal na mga bagay, salapi o kayamanan, kapangyarihan o posisyon, kahusayan o katanyagan, at itinalaga na ang mga ito na kanais-nais at kapuri-puri, subalit bilang isang tunay na Pilipino, ang lahat ng mga ito ay mga pagkakataon lamang at walang kinalaman sa tunay na kaligayahan. Ang likas at siyang higit na nangingibabaw sa lahat ay, kung sinong tao ang siyang nagiging ikaw, at anong uri ng buhay ang iyong ipinamumuhay.

Masaya ka ba sa kalagayan ng buhay mo ngayon? Kung wala kang katanungang tulad nito, makakatiyak ka na ang buhay mo sa ngayon ay batbat ng mga kalituhan, mga pangamba, walang tamang direksiyon at laging naghihintay sa kawalan. Kung hindi ka kikilos upang mabago ito, naisin mo man o hindi,  ikaw ang kikilosin ng tadhana. At sa katapusan, may kalayaan kang bigkasin sa iyong sarili, “Ito ang aking tanging kapalaran.” Totoo ang kasabihang, “Ang pagsisisi ay laging nasa bandang huli.”Huwag itong tularan, isipin ang iyong kapakanan at maitutulong sa iyong sariling pamilya. Kung hindi ito magagampanan, wala kang karapatan na makipagrelasyon sa labas kung batbat ng mga kaguluhan at masalimoot ang loob ng iyong kabahayan. Bahay lamang ito at hindi isang tahanan.

Simulan nang magbago. Sa araw na ito, nakatunghay sa iyo ang buong buhay mo, kung maaari lamang, huwag nang sayangin pa itong muli.

Tuesday, August 26, 2014

Ang Balakid




Ang sagabal sa ating daraanan ay nagiging landas upang lalong makita ang ating direksiyon. Kailanman ay huwag kalimutan, sa pinakaugat ng bawat balakid ay naroon ang oportunidad para lalong paghusayin ang ating kalagayan.


Malaki ang nagagawa ng mga paghamon at anumang pagsubok na dumarating sa ating buhay. Ang mga ito ang sandigan ng ating mga kalakasan at katatagan. Sapagkat kung hindi natin malalagpasan ang mga balakid na sadyang ipinupukol sa atin, kailanman ay hindi natin makakamtan ang tagumpay na nakatakda para sa atin. Malamang kaysa hindi, mananatili tayong paralisado, naghihintay at palaging umaasa. Huwag nating sayangin ang bawa't saglit; ang problema ay hindi pinag-uusapan, kundi nilulunasan.
   Maaaring mahadlangan ang ating mga aksiyon, subalit hindi nito mahaharangan ang ating mga intensiyon o mga disposisyon. Sa dahilang nagagawa nating matanggap at makiayon sa mga kaganapan. May kapangyarihan tayo ng pagpili; magagawa nating piliin kung ano ang makakabuti para sa ating kapakanan. Ang ating isip ay umaakma at pinapalitan ang mga balakid sa ating mga hangarin at gagawing mga pagkilos para matupad ang ating mga pangarap.
   Ang sagabal sa aksiyon ay nakapagpapasulong ng aksiyon. Anumang nakahalang sa daraanan ay nagiging daan. Magagawa nating baligtarin ang balakid upang makatulong at hindi ang makapinsala. Hindi ang makaparalisa, kundi ang lalo pang magsumigasig, lumakas, at gamitin ang pangyayari sa ikakatagumpay ng mga lunggati sa ating buhay.
   Nasa tamang kaisipan at mabilis na pagkilos lamang para mabuwag at malagpasan ang anumang sagabal. Ito ay isang paraan para makatakas at maituon ang atensiyon sa mga bagay na higit na makakatulong. Ito din ang paraan para makakita pa ng ibang kapasiyahan o direksiyon kung saan nais mong makarating.
   Ang mga balakid o mga problema ay palaging dumarating at kailanman ay hindi pangmatagalan o permanente. Tandaan, anuman ang pumipigil at humahadlang sa iyo ngayon, tiyakin lamang na nakapagbibigay ito sa atin ng kalakasan at simbuyรด para magpatuloy pa. 
   
Ang magising sa katotohanan ay makirot. Ang magbago ay makirot din. Subalit higit na mahapdi ang manatili sa pagkakalugmok, tanggapin ang lahat at umasa na lamang. Makatuwirang harapin, labanan at lagpasan ang anumang bagay na pumipigil sa iyo na maging maligaya at matiwasay sa buhay.

   Ang tunay na Pilipino ay may paninindigan; kapag ang mga bagay ay namamali at nagiging mga balakid, sila ay lalong tumatapang at masikhay na ginagampanan ang mga tungkulin upang maging ulirang mamamayan.

Monday, August 18, 2014

IsangPilipino



 Kailangan nating panindigan kung sino talaga tayo, gaano man ang pagkatakot o pangamba ang bumabalisa sa ating pagkatao na makilala itong lubusan.  
ADHIKAIN: Ang magkaroon ng makabuluhang kaganapan na ibayong makakatulong para sa isang mapayapa at maunlad na lipunang makaPilipino.
 
Narito ang ilang napapanahong mungkahi ng AKO, tunay na Pilipino:

10 Hakbang upang Magampanan ang maging Tunay na Pilipino
 
1 -Patunayan na ang iyong mga kapasiyahan at mga pagkilos ay siyang pinakamahalaga. Mayroon kang kapangyarihan na piliin ang tama kaysa mali, sapagkat mayroon kang kadakilaan, at hindi natutuklasang potensiyal sa iyong kaibuturan na makagawa ng kabutihan at malaking kaibahan sa iyong pamayanan. Napakahalaga na magkaroon ka ng matatag na paninindigan, kung sino ka at hindi minamaliit o mawawasak ng sinuman na nagnanasang kontrolin at supilin ang sarili mong pagkatao. Ito lamang ang hindi makakayang nakawin mula sa iyo, na nagagawa mong sukatin at pangalagaan ang iyong sarili kahit kaninuman, saanman, at kailanman.
 
2 -Magbasa ng mga balita. Huwag umasa sa mga bulungan at opinyon ng iba. Pag-aralan ang hinahangad na nais mangyari ng tagapagbalita at ang idudulot nitong pinsala o kabutihan para sa bayan. Isipin ang mahabang ibubunga ng mga pagbabago, at patakaran ng bansa kung masusunod ang kagustuhan ng mga nagtataguyod ng mga balitang ito. Limiin kung ito'y tandasang para sa bayan o para sa ikakayaman lamang ng iilan. At kung papaano makakaapekto ito sa iyong buhay at maging sa iyong pamilya at sa susunod pang mga henerasyon.
 
3 -Tanggapin kung papaano magagawa na ang ating pamayanan ay maging mabuting tirahan. Ano ang ating maiiwan at maipapamana sa ating mga anak? Alalahaning anuman ang ating ginagalawan sa ngayon na kapaligiran, ay siyang pamana sa atin ng ating mga ninuno. At kung papaano natin ito pinapahalagahan ay siya namang maiiwan sa mga sumusunod na henerasyon natin. Magagawa nitong mabago din ang iyong buhay kung bibigyan ng kaukulang atensiyon at kahalagahan.
 
4 -Makipag-ugnayan sa pamilya, mga kaibigan at sa iba tungkol sa mahalaga at makabuluhang mga pagbabago. Tiyakin na ang mga talakayan ay nakatuon sa mga praktikal at makabuluhang bagay na nakahihigit pa kaysa karaniwang araw-araw na pag-uusap. Ang mga napapanahong paksa ay mahalagang pinag-uusapan, nakasalang dito ang magaganap sa hinaharap. Narito ang iyong mga susunod na hakbang upang matiyak ang iyong matiwasay na kinabukasan. Iwasang nakakatulog sa mga pangunahing patakaran at mga pangyayari na nagaganap. Nangyayari lamang ang mga kalapastanganan kapag iilan lamang ang gising, tumututol, at lumalaban para dito. 
 
5 -Mag-ukol ng panahon na makapag-boluntaryo sa mga kagalingang pambayan. Ilaan ito sa mga adhikaing nagtataas ng antas ng kamalayan tungkol sa mahahalagang isyu tulad ng Pangangalaga sa Kapaligiran, Kawalang ng Tirahan, Pagmamalupit at Abuso sa mga Bata, Kawalan ng Trabaho, Prostitusyon, Kahirapan, Kagutuman, at Karapatang Pantao. Piliin ang napipisil mong higit na makabuluhan para sa iyo at higit na mahalaga para sa iba. Gustuhin mo man o hindi, ikaw ay apektado ng mga ito. Kung iilan lamang ang kumikilos, o nakikipatulungan para ito malunasan, lahat tayo ay patuloy na nakikiayon na maging mga biktima at magawang  abusuhin sa tuwina.
 
6 -Tumulong na mapairal ang tunay na Demokrasya sa ating bansa. Sa pangkalahatang kaganapan, nakakamit natin ang uri ng pamahalaan at antas ng lipunan na akma at nararapat lamang para sa atin, batay sa ating mga hangarin, mga pagkilos at pakikiayon sa mga namumuno sa atin. Dumarami ang mga masasama at nagpapatuloy lamang ang mga kabuktutan at pagsasamantala sa ating lipunan, kapag iilan na lamang ang natitirang mabubuti sa ating mga mamamayan. Kung wala kang pakialam at walang pagmamalasakit sa kapakanan ng nakakarami, sa kalaunan, ikaw naman ang pakikialaman ng mga karahasang iyong iniiwasan, bilang karagdagang biktima. At sa puntong ito, wala nang makakatulong para sa iyo.
 
7 -Maging mapanlikha. Ibayong mag-isip para sa ikakaunlad ng bayan. Walang hangganan ang isang ideya at sa magagawa nitong potensiyal na kabutihan para sa lahat. Gamitin ang iyong mga katangian at kakayahan na makagawa ng kaibahan sa kapwa at maging sa pamayanan. Walang kakapusan ng pagkakataon na makagawa ng kaibahan lalo na doon sa mga kinagigiliwan mo; ang kakapusan lamang ay ang pagpasiyahan ito na mangyari. Hanapin ang mga bagay na nakapagbibigay ng ningning at tahakin ang landas na patungo dito.
 
8 -Mag-ambag ng anumang bagay mula sa iyo. Huwag ipagdamot ang makakayanan, maging salapi, mga bagay, at higit pa ng iyong panahon sa ating mga kababayan na nangangailangan ng tulong, lalo na sa mga panahon ng kalamidad, karamdaman, at mga kagipitan. Walang relihiyon na higit na mataas pa kaysa Paglilingkod sa Sambayanan. Ang maglingkod para sa kabutihang panlahat ay pinakadakilang kredo o panuntunan sa buhay. Hindi tayo lumitaw na basta na lamang mabuhay, narito tayo para makagawa ng kaibahan, na may dakilang adhikain, at may Ispirito ng pag-asa at tagumpay. Bahagi tayo ng pamayanan, at anumang kaganapan na nangyayari para dito, mabuti o masama man, lahat tayo ay apektado.
 
9 -Huwag iwasan ang pagbabago, ito ang susi ng tagumpay. Ang pinakamahusay na pagbabago ay kadalasan na nagsisimula sa isang natatangi at simpleng kaisipan. Mag-analisa at mag-isip ng mga bagay na makakatulong para sa lahat. Tuklasin kung papaano maisasagawa ang pangarap na maging katotohanan. Kung nais mong magpalit ng trabaho para umangat sa buhay, napakahalaga na malaman mo kung papaano na masumpungan at maging masikhay sa mga pagkakataon na angkop at nagpapakilala ng iyong mga interes, mga kakayahan, at nagpapasaya sa iyo. Bagama’t hindi natin magagawa ang mga dakilang bagay, magagawa naman natin ang maliliit na bagay na may dakilang pagmamahal.
 
10 -Panatilihin na buhay ang pag-asa. Hindi ikaw lumitaw dahil sa panahon, ikaw ay narito sa mundo sapagkat may tungkulin kang gagampanan. Anumang ginagawa mo ay siyang salamin ng iyong pagkatao at ang iyong mga nakikita at natatanggap naman ang siyang repleksiyon nito. Anuman ang iyong nagawa sa iyong sarili, sa iyong paglisan ay kasama mo, subalit yaong mga nagawa mo para sa iba ay mananatili bilang naiwan mong pamana. Kapag namamanglaw at lugami ka, ang iyong kapaligiran ay nakikiayon din sa iyo. Ang pag-asa lamang ang tanging tanglaw para ang lahat ay maging malinaw. 
Ang pakikipag-kumunikasyon sa iba ay nakapagbubukas ng maraming pintuan sa iyong buhay para sa isang maaliwalas at maunlad na kinabukasan. Ang kailangan lamang ay maumpisahan ito at ang lahat ay madali na lamang.

Ano pa ang hinihintay mo? Maging tunay na Pilipino na ngayon!

Jesse Guevara
Lungsod ng Balanga, Bataan

Magkaisa Tayo!

Thursday, July 31, 2014

Ulirang Pilipino

Kapag ginagawa mo ang mga bagay na kailangan mong gawin kapag ninanasa mong magawa ang mga ito, ang maghapon ay sumasaiyo kapag nagagawa mo ang mga bagay na hinahangad mong magawa kapag nais mong magawa ang mga ito.
   Kung ang iyong buhay ay nagbabago – o dili kaya ay ninanais mong mangyayari ito, at mayroon kang IsangIsip, IsangSalita, at IsangGawa … ikaw ay isang tunay na Pilipino.

Ang tunay na Pilipino
… ay laging gumagawa ng kakaibang bagay mula sa pangkaraniwan. Sadyang palangiti at puno ng pag-asa sa buhay. Humuhuni ng himig at sumasayaw sa kalsada patungo sa kanyang gawain sa maghapon. Kapag nasulyapan ang isang estranghero ay tumititig sa mga mata nito at bumibigkas ng pag-ibig sa unang pagkikita. Paminsan-minsan, ang tunay na Pilipino ay nagmumungkahi ng isang ideya na walang kaugnayan at hindi pa nasusubukan, subalit matibay niyang pinapaniwalaan. May matibay na pananalig at matatag na paninindigan na siya ay makakagawa ng malaking kaibahan sa kanyang kapaligiran at pamayanan.

Ang tunay na Pilipino
… ay hindi natatakot sa liwanag at hindi nagkukubli sa kadiliman. Hindi rin niya ikinahihiya ang matagal nang mga hinaing, at maging mamangha sa mga bagong pagtuklas at imbensiyon. Kapag nadama niya na ang panahon ay tama, iniiwanan niya ang lahat at tinatahak ang landas ng kanyang pangarap na marubdob niyang ninanasa. Batid niya ang kanyang mga katangian at kakayahan, at maging mga kakulangan at kahinaan. Kung nahaharap sa mga panganib at balakid ay nakahandang umiwas at makipagtagisan kung kinakailangan.

Ang tunay na Pilipino
… ay hindi ikinahihiya ang kanyang pinagmulan, ang lahi ng kanyang angkan, ang kulay ng kanyang balat, ay hindi lumilimot sa mga tradisyon, mga kultura, at mga paniniwala ng kanyang bayan. Ipinagmamalaki niya ang kanyang bansa at nagpupugay sa kanyang mga bayani. Mataimtim ang pananalig at lubusang tagatangkilik at tagapagtaguyod ng lahat na mga bagay tungkol sa pagiging Pilipino. Nakakintal sa kanyang puso ang bayanihan, may sariling kusa at huwarang tagapaglingkod ng sambayanan.

Ang tunay na Pilipino
… ay may isang salita, hindi mapaghinala kundi mapagtiwala, walang personalan at maging ang maling akala, bukas ang palad at madaling kausap. Hindi balimbing at kaladkarin. Matibay ang mga prinsipyo at kahit nag-iisa ay ipinaglalaban ang mga ito.


Sa Isip, sa Salita, at sa Gawa ay IsangPilipino.

Ang Mandirigma

Ang daigdig ay batbat ng mga alitan, mga awayan, mga labanan, mga tagisan, at mga paligsahan. Hindi maiiwasan ang samutsaring mga tunggalian na humahantong sa digmaan sa pagitan ng mga tao. Araw-araw ay maituturing na isang pakikibaka ang humalo sa lipunan ng mga tao. Kailangang gising at laging handa sa mga ulos at daluyong na ipupukol sa iyo. Mistula kang isang mandirigma na handang ipagtanggol ang iyong sarili. Katulad sa larangan ng digmaan, kung hindi ka isang mandirigma patuloy kang biktima ng mga kaganapan.
   Isa kang mandirigma kung nababatid mo ang takbo ng mundo. Marunong kang umindak at sumayaw sa lahat ng uri ng tunog at tugtog. Mababa ang loob at laging mapagparaya ngunit hindi naninikluhod at palasunod sa lahat. Hindi kailanman iniyuyuko ang ulo kahit kaninuman, at hindi din pinapayagan ang iba na yumukod sa kanya. Samantalang ang palasunod, sa kabilang dako, ay nakaluhod kaninuman na pinapaniwalaan niyang higit na makapangyarihan, at nagpapataw sa lahat ng tao na kanyang pinamamahalaan na magsiluhod din sa kanya.
   Ang mandirigma lamang ang nakakayang makapagtiis sa landas ng kawatasan. Mga kaalaman at inpormasyon na kapupulutan ng makabuluhan at nakakapag-paunlad ng pamayanan. Ito ang nakapagbibigay sa kanya ng mga inspirasyon at kagitingan na makagawa ng malaking kaibahan sa kanyang mga kababayan. Kailanman ay hindi siya nag-aatubili, sumusuko, at sinisisi o pinanghihinayangan ang mga sandali, at matatag na hinaharap ang bawa’t paghamon maging ito ay makabuluhan o walang katuturan. Ang mga paghamon o mga balakid na inihahadlang sa kanya ay simpleng mga paghamon lamang. Bagama’t hindi siya perpekto, ang bawa’t pagkilos niya ay maituturing na dakila at hindi pangkaraniwan, sapagkat ibinubuhos niya ang lahat sa abot ng kanyang makakaya, nang buong puso at kaluluwa para sa kapayapaan at kaunlaran ng lahat.


   Ang mandirigma ay isang tunay na Pilipino. 

AKO ay Mandirigma

Ang pinakamahirap magawa sa mundong ito ay ang maangkin ang saloobin at paninindigan ng isang mandirigma. Walang saysay o kapupulutan ng aral ang palaging malungkutin, mareklamo o paladaing sa buhay, may damdamin na laging inaapi at kaawa-awa, at nadaragdagan pa ito ng mapaghinalang kaisipan na pawang negatibo. Huwag nang kumibo, magtiis na lamang at mawalan ng pag-asa sa buhay. Hindi ito mga katangian ng isang mandirigma.
   Malaki ang naitutulong ng ating mga pag-uugali kung papaano tayo pinalaki. Kung ano ang nagpapasiya sa bawa’t nating pagkilos, ay nakabatay kung papaano natin isinasaayos ang ating mga naisin at mga tamang kapasiyahan upang matupad ang ating mga pangarap. Ang tao ay siyang ubod at kabubuan ng lahat niyang mga naisin, ito ang nagtatakda ng kanyang pamumuhay, kapalaran, at kawakasan. At upang matahak ang tamang landas tungo sa magandang bukas, ginagampanan niya ang katauhan ng isang mandirigma.

   Bilang mandirigma:
… alam niya kung sino siya;
… laging gising at nakahanda sa anumang saglit;
… may nakalaang nakakatiyak na mga lunggati at mga prioridad;
… nakatuon sa kanyang mga kakayahan at nilulunasan
        ang mga balakid na humahadlang sa kanya;
… binabago ang “masasamang ugali” at pinapalitan ito ng mga ugali
        na walang mga pagkakautang at mariwasa sa buhay;
… kinikilala at binabago ang maling mga paniniwala at limitadong mga kaisipan;
… hinahalina ang mga positibong oportunidad at kaagad sinusunggaban ang mga ito;
… tinutuklas ang mga sikretong nakatago sa likod ng mga pagkakataon at mga kaganapan;
… pinag-aaralan ang mga pangunahing sangkap upang umusad nang pasulong;
… ginagamit ang mabisang patnubay ng kanyang intuwisyon;
… hinaharap ang pinakamalaking pagkatakot ng lahat; ang pagkatakot
       na hindi malabanan kung anuman ang mangyari;
… nalalaman kung papaano mabisang pamahalaan ang kanyang mga kabuhayan;
… matatag magplano ng kanyang badyet at mga prioridad;
… mahusay mag-estima at magbalanse ng kanyang kinikita at mga gastusin;
… nakalaang maglingkod at laging bukas ang palad sa mga kinakapos sa buhay;

… at tahasang tunay na Pilipino, sa Isip, sa Salita, at Gawa.

Totoo nga Ba?

Madali lamang ang dumausdos sa buhay; paniwalaan ang bawa’t bagay o paghinalaan ang bawa’t bagay. Sa magkatulad na paraan makakaraos tayo na mag-isip pa.

Ang mga dakilang isipan ay tinatalakay ang mga ideya.
  Ang mga karaniwang isipan ay tinatalakay ang mga balita.
    Ang maliliit na isipan ay tsismis at siyete ang libangan.
      Subalit yaong mga yagit ang isipan, Eat Bulaga ang kinahumalingan.

Hindi ko dinaramdam kung ikaw man ay nagsinungaling sa akin, ang bumabalisa sa akin ay magmula ngayon kailanman ay hindi na kita papaniwalaan pa.

Siya na palaging pumupuri sa iyo nang higit pa sa iyong inaasahan ay maaaring dinadaya ka o nagbabalak na dayain ka.
Tagubilin nga ni Ingkong Kiko Baltazar; “Kung sa iyong pagdating ay may sumalubong at may pakitang giliw, pakaasahan, ito ay kaaway na lihim.”

Anumang bagay na kulang kaysa tahasang pagtupad sa mahalaga ay hilaw na pagtupad sa hindi mahalaga. Ang mabilisang paggawa sa mga bagay ay hindi maipapalit sa paggawa ng mga tamang bagay.

Tandaan ito: Kung walang hardinero, ay walang hardin  Kung walang itinanim, walang aanihin. Kailanman ay hindi mo matututuhan ang mga bagay na hindi mo pinag-aralan. At hindi ka ipapahamak ng mga salitang hindi mo binigkas.

Supilin ang Kaisipan

 Kung ano ang palagi mong iniisip, ito ang magiging ikaw. Anumang pasiya ang igagawad para dito ay iyong sentimyento o pakiramdam, isang talento o katangian, isang bagay na palaging gumigising sa iyo upang ikaw ay kumilos at magsikhay. Ang manatiling gising at laging nakahanda sa anumang balakid o paghamon na darating. Bilang mandirigma, kailangan mayroon ka nito, upang patuloy mong magampanan nang mahusay ang pakikibaka sa maghapon. Napakahalaga na ipaglaban mo na mapasaiyo ito sa iyong buong buhay.

   Ang tao ay siya ito, kung anuman ang iniisip nito sa maghapon.

   Ang ating kapalaran o tadhana ay kung papaano ang ating mga kaisipan ginagawa ang mga ito.

   Nagiging tayo at ating pagkatao ang anumang ating pinaglilimi.

   Ang isipan ay siyang lahat ng bagay; anumang iyong iniisip, ito ang magiging ikaw.

   Anumang iniisip ng tao mula sa kanyang puso, ito siya.

   Tatlong bagay lamang para humulagpos at hindi masupil ang kaisipan: kapag wagas na umiibig, talagang langong -lasing na, at hindi mapigilang pagkasuklam.

      Ang buhay na ating nalalaman ay tunay na higit pa sa mga serye ng kaisipan. Ang lahat ng bagay na iyong nalalaman na karanasan sa pisikal na mundo ay tunay na nagaganap muna sa iyong isipan. Lahat ng bagay na ating nararanasan ay produkto ng ating utak. Lahat ay iniisip muna natin bago tayo magpasiyang kumilos..., upang ito ay mangyari.
Alalahanin ang mga ito:
… kung ang iyong buhay ay mga serye ng mga kaisipan (at siya namang totoo), at
… kung nagiging ikaw ng anumang iyong iniisip (at umaayon ka dito), at
… may kapangyarihan ka ng pagpili at kapangyarihan na piliin ang tama (at nagagawa mo ito),

Kung gayon, higit na napakahalaga sa iyong buhay na kontrolin mo ang iyong isipan at pasunurin ito nang naayon sa iyong makabuluhang mga naisin, magagawa mong likhain ang buhay na iyong ninanasa sa pamamagitan ng kung ano ang higit na tama at makabuluhang isipin para sa iyong kapakanan.

Bukal sa Loob

Walang makakapigil sa iyo kundi ikaw lamang. Laluna’t ito ay bukal sa iyong kalooban. Harangan ka man ng sibat, hanggang sa kumulog at kumidlat, habang taimtim ang iyong pananalig at matibay ang iyong paninindigan, walang makakahadlang sa iyo kahit sinuman!
   Panatilihing nakabukas ang isipan sa mga pagbabago, harapin ang iyong mga kinakatakutan, at iwaksi ang mga pagsupil o pagkontrol na asal. Ituon ang pansin sa tagumpay ng iba at purihin sila, patuloy na magsaliksik at pag-aralan ang mga makabuluhang bagay, magsikhay, at magpunyagi. Hangga’t may tiyaga, may makakamit na nilaga. Kung hindi ka kikilos para sa iyong kapakanan, walang magtitiyagang kumilos para sa iyo. Sila man ay abala din sa kani-kanilang mga kapalaran.
   Ang kapalaran ay hindi isang pagkakataon o kusang nagaganap; lahat ng iyong ninanasa ay nangyayari lamang kapag pinag-ukulan mo ito ng tahasang pagkilos, pinagtitiyagaan at pinagtitiisan hanggang sa makamtan. Ito ay pinipili at pinagpapasiyahan. Hindi ito isang bagay na kailangang hintayin, asahan at siyang magaganap; isa itong bagay na kailangang mapagtagumpayan.
   Kalabisan na ang banggitin pa na, “Eto ang palad ko.” At maging “Wala akong magagawa, mahirap ang aming angkan, mahirap ang aking mga magulang, kaya natural lamang na mahirap din ako.” “Ipinanganak na ako na “Isang kahig, isang tuka.” Kalokohan lamang ang mangarap pa at umasa.” Kapag ganito ang uri ng mga isipan ang nakapangyayari sa tao, ito nga ang kanilang magiging kapalaran.

   Kumilos ka man at hindi, patuloy ang pag-ikot ng gulong ng palad. Hindi ka hihintayin ng panahon. Anumang piliin mo sa dalawang ito, kumilos at maghintay, ito ang iyong magiging kapalaran.

Mga Kasunduan

Ang iyong buhay ay gumugulong sa antas kung papaano mo ipinaiiral ang iyong mga kasunduan. Maging makatotohanan at may isang salita. Tinutupad ang mga pangako. Walang personalan sa mga relasyon. Hindi kailanman nagsasagawa ng mga hinala at mga pag-aakala. Kapag may gawain, ibinibigay ang lahat ng makakaya nang higit pa sa inaasahan ng iba. Maituturing na isang paghamon at mahusay na paggawa ang bawa’t nakaatang na gawain.

Saliksikin ang Sarili

Maglaan ng panahon para makapagsarili sa isang silid at seryosong maglimi. Alamin ang takbo ng sariling buhay kung pasulong, paliko o paatras. Kung ito ay walang pag-unlad, basta makaraos, at kung hindi kikilos ay walang mapapala.
   Pag-aralan kung papaano mapapatahimik ang sarili at magawang masupil ang kritikong tinig na laging bumubulong sa iyo. Bigyan ng sapat na atensiyon ang sarili. Sisirin ang kaibuturan ng puso, magsaliksik at alamin ang nagpapahirap ng kalooban. Kahit na sa madaling panahon ng paglilimi ay nakapagbibigay ng oportunidad na matuklasan ang nilalaman ng iyong puso sa direksiyon na nagtatakda sa iyong kapalaran at maging ng iyong buhay.

   Huwag kumilos, manatiling tahimik, tamasahin ang bawa’t saglit na pag-iisa. Manalangin, magpasalamat, at mag-meditasyon. Maggunam-gunam. Palakasin ang imahinasyon. Simplehan ang mga kahilingan. Kunin ang tamang balanse, ang kapayapaan at ang kaluwalhatian. Manatiling nakakonekta sa Dakilang Maykapal. Sundin ang itinitibok ng puso sa mga misteryo ng kaisipan.

Pagpapasalamat

Kapag lagi mong iginagawad ang pagpapasalamat, binabago mo ang bawa’t relasyon ng iyong buhay. Ang lahat ng iyong pagpapagod ay ginagantimpalaan ng higit pang positibong mga oportunidad at masaganang pamumuhay. Kung ang dasal na alam mo ay magpasalamat, ito ay sapat na. Walang tuwirang direksiyon patungo sa kaligayahan, kundi ang pagpapasalamat upang makarating dito.