Haplos-personal

Ang hanapin ay respeto, hindi ang atensiyon.

Pagmamahal. Koneksiyon. Kapayapaan. Kaligayahan.

Tayo ay mapaghanap nang higit pa sa ating buhay. Lalo na doon sa mga bagay na higit na magpapasaya at pumapayapa sa ating kalooban. At kahit na mayroon tayong mga paraan na makipag-ugnay sa iba, ang maabalang paghila ng sosyal media (facebook, twitter, instagram, atbp.) at teknolohiya ay madalas na nag-iiwan sa atin ng pakiramdam na kulang pa ang koneksiyon, kulang ang kasiyahan, kulang ang relasyon, at pahapyaw lamang ang pagmamahal.

Bakit?

Sapagkat kinukulang ng haplos na personal. Mga bagay na nagagawa lamang nang harapan, nakikita, nahahawakan, nayayakap, at napaglilingkuran. Ito ang mga pagkilos na nakapagbibigay ng maaliwalas na koneksiyon, para sa ating mga sarili, sa ating mga mahal sa buhay, sa ating mga kaibigan, mga kasamahan at maging sa mga estranghero sa araw-araw.

   Kahit na tayo ay abala sa sosyal media;

     Huwag nating kalimutan na ngumiti, at bigkaisn ang "Magandang umaga" sa bawat isa na makakasalubong para masinulang masigla ang maghapon na positibo ang enerhiya. Walang mawawala at may pakinabang pa kung bibigkasin nang harapan ang, "Maraming salamat."

     Huwag nating sayangin ang araw na ito na walang haplos ng tawanan at kasayahan. Ang tumawa ay medisina.

     Huwag nating kaligtaan na tumawag o mag-email sa mga mahal natin sa buhay at mga kaibigan. Ang simpleng pangungumusta ay nag-iiwan ng makabuluhang ugnayan at ikakapayapa ng ating kalooban. Bagay na hindi pinahalagahan ikaw ay iiwanan.

     Huwag nating palipasin ang mga sandali na hindi tayo nakakatulong sa pangangailangan ng  iba. Ibigay muna bago makuha.

     Huwag tayong lubhang magpagumon o mawili sa sosyal media at masidhing nakapokus sa selpon.

Lahat tayo ay nakadarama hindi lamang ng koneksiyon, kundi sa mga bagay na nakapag-iiwan ng malalim na pagtanggap at pagpapahalaga; ang maalab na pakiramdam ng matalik na pakikiisa, pagdadamayan, at pagmamalasakit sa isa't-isa: na nagagawa lamang ng haplos-personal.  

jesseguevara

wagasmalaya.blogspot.com

Hindi Matagpuan

Kapag nalilito, ...katiyakan ito na hindi ka nakapokus.

Hindi ba taliwas at nakakasuyâ na... tayong lahat dito sa mundo ay bilyung-bilyon ang bilang, na anumang sandali ay may mabilis na paraan, isang pindot lamang... at sa isang iglap lamang ay kunektado ka na sa sosyal media, ngunit nakadarama tayo ng kakulangan pa, na tila hindi tayo nakakonekta sa isa't-isa. Mayroon pang hinahanap na hindi matagpuan? Kung hindi pisikal, o emosyonal, lalo na kung ispiritwal ang pakiramdam.

   Tayo ay kumukolekta ng mga kakilala sa internet na tila barya na nakakalat sa lamesa, sa parehong paraan, ngunit tila kulang pa at tila hindi mahalaga. Parang nagpapalipas lamang ng oras sa pagkabagot at may tinatakasang iba. Oo na nga, at marami ang natutuwa, sabay pindot ng "like" dito at doon, at marami ang sumusubaybay kaysa iyong komento o panibagong balita sa umaga, sa iyong agahan, sa iyong berdey, sa dinaluhang pagtitipon, o sa iyong unikang bunso, o bagong-silang na sanggol, at isang simpleng selebrasyon, atbp. Subalit sa lahat ng ito, para naman parehas, nasaan ang mahalagang ugnayan? Yaong mga bagay na malalim, makahulugan at makabuluhan na ugnayan. At higit pa sa lahat, kung patungo ito sa iyong pag-unlad para maging masagana at maligaya sa buhay.

   Marami sa atin na patuloy ang pagdami ng mga taga-subaybay, ng mga komentaryo, mga papuri o mga pagpuna man ito, subalit matapos ito... paano na? Kapag hindi na nakaharap sa computer o hawak pa ang selpon? Naroon muli tayo kung saan tayo nagsimula... ang maghanap ng ikakapayapa ng kalooban para lumigaya. 

   Lahat tayo ay nahahangad hindi lamang ng koneksiyon, kundi ng atensiyon at validasyon, ang matanggap at pahalagahan ng iba. Kailangan natin na maramdaman na may mga tao na nariyan sa ating tabi, na may pagdamay, may pagmamalasakit at pagmamahal. Ipinaglalaban ka at walang iwanan. Ito ang higit nating mga kailangan para lalo tayong maging masigla sa pagharap sa buhay. Ano nga ba ang talagang hangad natin sa sosyal media? Ang panandaliang aliwan, o ang matagalang makabuluhan para sa ating kapakanan?

Anuman ang piliin mo dito, narito ang iyong kapalaran. Kasalatan o Kasaganaan? Kahirapan o Kaunlaran? Kapighatian o Kaligayahan?

... at may narinig ako sa kabilang silid, "Ah...ewan, basta nakaharap ako sa computer, o may hawak akong selpon, maligaya na ako. Wala akong pakialam sa iba."

Amen.

jesseguevara

wagasmalaya.blogspot.com

Mailap na Kaligayahan

Sinuman ay nangangailangan ng bahay upang matirhan, subalit ang matulunging pamilya ang siyang nagpapatibay ng tahanan.

Sa gulang kong ito, at sa buong buhay ko, ang lahat ng aking kalakasan ay nakatuon kung papaano ko mapagbubuti ang aking mga kaalaman at mga kakayahan. Bawat sandali ay mahalaga at nakapokus palagi sa pag-unlad ng aking sarili at mga pagkakataon sa aking paligid. Sa dahilang iniisip ko, para ako pahalagahan ng iba kailangang paghusayin at paunlarin ko ang aking sarili.

   Subalit sa maraming panahon na pagpupumilit na makilala ako, upang lingunin at bigyan ako ng atensiyon at pagpapahalaga, sa mga nagdaang paninikis at pagtitipid na makaipon pa, kung minsan ay pagpapabaya sa aking sarili na makagawa pa sa ikasisiya ng iba, naroon pa rin ang mga kakulangan, mga pagpuna, at mga kapintasan. Sadyang hindi mo mapapasaya nang tuluyan ang puso ng iba. Sapagkat mayroon din silang hinahanap na hindi matagpuan; ang mailap na kaligayahan.

   Napatunayan ko ang tudyò o panunuyâ: Hindi ko kailangan ang iba o magpunta pa sa malayo para lamang makuha ang nais ko. Ang mahusay at mabisang paraan lamang ay matutuhan kong tanggapin kung sino ako ay tindigan nang puspusan ang aking kinatatayuan. Ito lamang ang sekreto, para pumayapa nang lubusan ang aking mga bagabag at mga kalituhan.

Bakit po?

Sapagkat ngayon, sa mga sandaling ito... habang ako ay nakapukos sa sosyal media at pindot dito at pindot pa sa aking selpon o computer, ... kailangan ako ng aking pamilya, ng mga kaibigan na naghihintay, ng mga kasamahan na kailangang tulungan, at mga kaanak na may pangangailangan. Maraming bagay na mapaglalagyan ng aking makabuluhang sandali, kaysa nakapukos lamang ako sa aking sarili at sa panandaliang aliwan na walang kapupuntahan kung wala rin lamang na maitutulong ito para sa kapakanan ng aking mga mahal sa buhay.

Bakit nga ba hindi?

Marami akong pagmamahal at kailanma'y hindi ito mauubos, kung lagi lamang na naghahanap ako ng mababaw na kaligayahang ibibigay sa akin ng iba. Ang kailangan lamang ay harapin ko nang nakabukas ang aking isipan, na walang katapusan ang mga bagabag kapag naghahanap ako ng pagmamahal na hindi ko naman ibinibigay.

jesseguevara

wagasmalaya.blogspot.com

Kakilala ba Kita?

Ang lalim ng pagkakaibigan ay hindi nakadepende sa haba ng pagkakakilala.

Bawat isa sa atin ay nagnanais na matagpuan ang sarili kung sino nga ba tayo at maramdaman na, ... mahalagang bahagi tayo ng mundo. Hindi bilang isang tao na kumakain lamang para mabuhay at nabubuhay para kumain lamang. Kundi ang madama natin ang pagtanggap at pagpapahalaga ng ibang tao, hindi lamang makilala ang ating mga kahusayan at mga pagtulong na nagagawa, bagkus kasama na rin ang ating mga kakulangan at mga kapintasan. 
   Hindi mo mahahawakan ang dulo ng isang patpat nang hindi maisasama ang kabilang dulo nito. Hindi mo makukuha ang iyong asawa nang hindi kasama ang mga kaanak nito. Hindi mo makakain nang buo ang isda, nang hindi aalisin ang lamang-loob at kaliskis nito, o ang saging kung kasama pati ang balat. Anupat lahat ng bagay ay may puwing na kalapat. Walang bagay dito sa mundo na kapag kinuha mo ay perpekto at kumpleto, kahit papaano ay may kapintasan ito.

   Bawat isa sa atin ay may hangaring maglaan ng panahon at makapagtatag ng mabuting relasyon. Sino ba sa atin ang ayaw na magkaroon ng matalik na kaibigan? Ng mapagmahal na asawa? Ng masunuring anak? Ng mabait na kapatid, kaanak, at kasamahan? At sinuman sa atin ay makakayang magawa ito, kahit na simple, karampot, at kalabit lamang. Basta iparamdam na may atensiyon ka at pagpapahalaga sa iba. Nariyan ang itaas ang kilay o kindat mo upang ipakita ang iyong pagsang-ayon o pagpayag. Nariyan ang pagngiti na nagpapahiwatig ng iyong pagkagiliw at kagalakan. Nariyan ang pagyakap mo na nakapagbibigay ng ginhawa. Nariyan ang paghaplos mo na nagsasabing narito ako sa tabi mo, at hindi kita kailanman iiwan. Nariyan ang pag-akbay bilang pagpapatunay na ipaglalaban mo siya. At marami pang iba... kung masigasig kang talaga na ipakilala ang iyong sarili para sa mabuting relasyon ay magagawa mo at madali lamang ito.

Kung sadyang gagawin mo.

jesseguevara

wagasmalaya.blogspot.com

Salamin ng Pagkatao

 Kung minsan ang mga bagay ay nagiging reyalidad kapag hinangad natin itong ganap.

Hindi natin maitatatwâ na kailangan natin ng ibang tao para harapin ang mga paghamon o pagsubok sa ating buhay. Dito sa sosyal media, katulad ng Facebook, bagamat pinauunlakan natin at binibigyan ng pansin ang mahalagang mga talakayan at mga usapan, kung walang mahalagang intensiyon na kapupulutan ito ng aral, kahusayan, at kaunlaran para sa ating kapakanan at gayundin sa iba; madali tayong mahuhulog sa pagkukunwari, pagyayabang at kapalaluan.

   Pansinin ang mga sosyal media, malaking bahagi nito ang nakaukol bilang makasarili; mga larawan ng pagpapaganda, mga pang-akit na humahalina, mga masayang pagtitipon; at kung hindi ka mapanuri ay mga panloloko na bumibiktima, may mga panooring nagpapasaya, mga tagubilin na nagpapaala-ala, at huwag ding kalilimutan ang mga pampasulak ng dugo; ang mga tanawing nakakabahalà, mga kabuktutang nakakapinsalà, mga kahayupang hindi kayang mailarawan ng angkop na kataga, atbp.

   Kahit gaano pa ang ating nababasa, nakikita, at nadarama sa mga sosyal media at nagagawang tutukan natin ang computer at hindi mabitiwan ang selpon. Magagawa naman nating harapin ang mga paghamon na ito sa ikakalinaw ng ating mga isipan at sa ikakaganda ng koneksiyon sa isa't-isa. Kung gagawin natin sa araw-araw ang mga bagay na ito:

---Paghusayin na lalong mapaglapit ang inyong mga relasyon. Hindi yaong papitik-pitik at paindot-pindot lamang ng "like"ay sapat na.

---Alamin kung ano ang talagang intensiyon mo at nais mo ng mga kakilala. Ang aliwin ka o aliwin sila? Ang matuto o mag-aksaya ng sandali? Ang maglibang o tumakas sa responsibilidad sa araw na ito?

---Hayaan na nakabukas ang isipan at pag-aralang mabuti ang nais tukuyin ng iba. Makakabuti ang magtanong muna kaysa ang humusgâ.

---Ipadama ang iyong nararamdaman kaysa mainis, mabagabag, itago o magreklamo. Higit na mainam ang may payapang kalooban kaysa manggalaiti sa larawan at masira ang araw mo.

---Iwasan na magalit at magdamdam, ...at isulat pa nang hindi maganda ang nadarama. Kung alam mong nauulól, huwag kang pumatól.

---Tumingin kung anong kabutihan ang ibubunga, at maging magiliw sa pakikipag-relasyon. Tandaan lamang, ...na buong mundo ang nagbabasa nito.

---Makipag-ugnayan sa mga mahal sa buhay nang higit kang makilala at maintindihan nila, bago unahin ang iba.

---Iwaksi ang mga inseguridad at mga pagkatakot para relaks ka sa talakayan o ugnayan.

---Magawang kaibigan ang mga bagong kakilala nang sa gayon ay mapalawak pa ang iyong mga kabatiran.

---Halinahin at suyuin ang matalik na pakikipag-kaibigan--at maniwalang karapatan at tungkulin mo ito.

--- ...at kung maaari lamang, pakaiwasan ang makisamâ sa mga bastusan, panlalait sa kapalpakan ng iba, at panunulsól o pakikisama sa mga miserableng tao na naghahasik ng kadiliman sa sosyal media.

---Anumang binitiwan at ipinahayag mo; narito ang salamin ng iyong pagkatao.

Ito lamang po ang aking munting pakiusap.

jesseguevara

wagasmalaya.blogspot.com