Gumising Naman Tayo

Masiglang pagbati sa lahat, narito ang ilan sa mga patnubay na nakasanayan ko na. Pakibasa lamang at limiin ang mga ito. At higit na mahalaga, itanim sa isipan, isapuso at gawing bahagi ng pakikibaka sa buhay.

   Sa ating ginagawang paglalakbay, mahalaga na may mga tamang kaisipan na gumagabay sa atin sa mga panahong tayo ay nakakalimot at nawiwili sa mga panandaliang libangan.

------------

   Noong nagsimula akong mamasukan, napansin ko na sa siyam sa sampung ginagawa ko ay pawang mga kamalian, ngunit madalas kong binabago ang aking sistema sa bawat sitwasyon na ako ay nahaharap sa katulad na problema. Kahit magtagal ako sa aking ginagawa, pinipilit kong itama ang pagkakamali upang ito ay hindi na maulit pa. At sa ganitong paraan lamang napatunayan ko na lahat ng bagay ay posibleng mangyari kung tahasan mong ninanasa na magtagumpay sa buhay. Matututuhan mong kilalanin na ang bawat hadlang sa iyong daraanan ay mga paghamon upang lalo kang magsumikap at maging matatag. Ang mga pagkakamali ay sadyang nakaukol para lalong paghusayin ang iyong mga katangian at maging handa ka sa darating na malaking pagpapala.

   Pananatili, pagsisikhay at pagpupumilit sa kabila ng lahat ng mga balakid, kawalan ng pag-asa, at mga kaimposiblehan: ito ang nagpapatibay, na sa lahat ng mga bagay kapag masidhi ang iyong ninanasa, patuloy na maglalagablab ito hanggang sa makamtan ang tagumpay.

 

 

May Relihiyon Ka nga ba?

Ang Aking Relihiyon

Ang maturidad o paggulang ay nililikha ng mga mabuting relasyon 

at pakikiisa sa pamayanan.

Ito ang aking nalalaman, kailangang akuin mo ang responsibilidad sa espasyong kinalalagyan mo. Saan ka man nakatayo at ginagalawan mo ngayon, may tungkulin kang kaakibat nito. Alalahanin lamang na sa pangatlong batas ng Mosyon, na kung saan ay ipinapahayag nito na, "Sa bawat aksiyon ay mayroong kalakip na kapantay at kasalungat na reaksiyon." Ito ang batayan at formula kong pinaiiral sa araw-araw.

   Ito ang pinakaubod at pangunahing pagbuo ng aking panuntunan sa buhay. Binibigyan laya nito na malaman ko ang bawat kaisipan na aking maiisip at kung papaanong pagpili ang isasagawa ko at magiging kapasiyahan para mahusay ko itong magampanan.

   Batid ko nang lubusan na sa bawat kaisipan na aking inayunan ay may kaakibat na aksiyon na siyang lilikha ng kapantay o kasalungat na reaksiyon. Kaya nag-iingat ako sa bawat bagay na aking iniisip, dahil may kasunod na mga aksiyon ito. At ang mga ito ay kusang bumabalik. Kapag may itinanim, may aanihin. Anumang panukat ang inilapat mo, ito din ang isusukat sa iyo. Kapag dumura ka sa langit, sa mukha mo ito ibinabalik. Batas ito ng Karma. Ibabalik sa iyo nang higit pa ang anumang ginawa mo.

   Ang gintong kautusan ay katotohanan at hindi mababali, na kapag may ginawa ka sa iba, ito din ang gagawin nila para sa iyo. Oopss... Nagawa na ito. Mayroong kumikilos na enerhiya sa kapaligiran, at ito ay mabisa kong nararamdaman. Ang taguri dito ay konsiyusnes, konsensiya, budhi, kamalayan, o, kagisingan. Madalas, tinatawag ko itong Dakilang Kamalayan. At marami akong kakilala na ganito din ang pakiramdam nila, lalo na ang matalik kong kaibigan, na si Karina Pollock, hindi siya nag-aatubili na panindigan ito. Kung mayroon ka nito, umiindayog ka din at sumasayaw na tulad ng hangin at nagpapatangay sa mga pag-ihip nito. Mistula kang yagit na tinatangay ng daloy mula sa isang sibol at nakikiisa sa mga pagragasa nito. At ang daluydoy nito ay diretsong kasukat anuman ang nagaganap sa iyong puso. Kung saan ang Diyos ay nananahan, kung saan ang enerhiya ng sansinukob ay nananahan, kung saan ang kabanalan sa iyong kaibuturan ay nananahan. Gaano ba ang layo mula sa sentro, mula sa banal na pugad ng iyong sarili, mula sa iyong koneksiyon sa pinanggagalingan ng enerhiya. Ito ang naglalang sa iyo, gaano man pakaisipin mo ang iyong buhay, kahit ano pa man ang itawag mo para dito.

Ang mabilisang pagtupad ang magtuturo sa iyo na makapaglingkod sa Diyos kaysa basahin at talakayin nang buong buhay ang Bibliya.

Magsalamin Ka nga!

Titigan ang Sarili

Ang mabatid ang iyong layunin ang siyang nagbibigay

ng makabuluhan sa iyong buhay.

Sa anumang larangan, iwasang laging nakatunghay sa ginagawa ng iba. Hindi mo katungkulan ang magmasid at titigan nang puspusan ang ginagawa ng iyong kapitbahay. Kung kakumpetensiya mo naman sa negosyo, kaysa inaabangan at inaalam ang kanyang ginagawa, wala kang kontrol para dito. Ang may kontrol ka lamang ay sa iyong sarili. Iwasang mabalisa tungkol sa karibal at panghinaan ka ng loob sa bagay na ito.
   Katulad sa pagmamaneho ng kotse, kung lagi kang nakatingin sa back mirror at pilit na tinitignan ang mga sasakyan na nasa likod mo at sumusunod sa iyo, malamang nito pulutin ka para sa ospital o, sa sementeryo. Ang mainam ay tumutok ka sa harapan mo at maging maingat.

   Sa karera ng pabilisan ng takbo, ang enerhiya na lumingon at tignan ang takbo ng katunggali ay kabawasan ng lakas, at kapag nakita mong malapit ka na niyang abutan, matatakot ka at manghihina pa. Subalit kung ang lahat ng enerhiya mo ay uubusin para lalong bumilis ang iyong pagtakbo, malaki ang porsiyento na mananalo ka. Huwag aksayahin ang iyong lakas at panahon sa paglingon at pagtitig sa mga katunggali, kung ito ay may mga kakayahan o kung anuman ang ginagawa nila. Ang tunggalian ay hindi tungkol sa katunggali mo. Ito ay tungkol kung ano ang makakaya mong gawin, kailangan lamang na gawin ang tungkulin mo nang higit pa sa iyong makakaya para ikaw ay manalo. Kailangang ibigay mong lahat ang magagawa mo sa pagkakataong ito sa iyong sarili. Para sa iyong sarili.

Walang makapaghuhubog sa iyong buhay gaya ng pagtupad sa iyong mga tungkulin na pinili mong isagawa.

Tumakas Ka!

Tanikala ng Bilangguang Walang Rehas

Ang balatkayong pamumuhay ay isang hungkag na buhay; ang simple at karaniwang pamumuhay ay isang mapayapang buhay.

 Marami ang hindi nakakaalam at kung alam naman ay hindi nakahanda sa mga patibong na nagkalat sa paligid. Nagugulat na lamang sila kung bakit napatali sa isang relasyon na hindi inaasahan, sa trabahong hindi naman pinangarap, sa usapin na kinasangkutan nang wala namang kinalaman, at sa buhay na pawang pagkukunwari, sa mga pretensiyon at sa mga ipokritong asal na nagpapahamak. Gayong madalas na may nagbubulong, ano ang nararapat gawin, at papaano magagawa ito. Mahirap ang magsinungaling kapag budhi na ang humihiyaw. Lalo na ang magpanggap ng isang pagkatao na hindi naman ikaw.

   Huwag piliting manggaya at tumulad sa iba, isa kang pambihira at hindi isang kopya. Kailanman ay hindi mo mailalabas ang nakatago mong potensiyal upang makarating sa iyong patutunguhan. Hindi mo magagawa ito. Sa dahilang gaano man kalaki ang natanggap mo, o maging mataas na posisyon ang nahawakan mo, ganito ding sakripisyo ang isusukli mo. Subalit lahat ng ito ay mapapasaiyo kung gagamitin mo sa kagalingang panlahat. Ang intensiyon mo ang namamatnubay at nagdedetermina ng mga resuta nito. Simulan at ang lahat ay madali na lamang.

Doon sa mahilig sumunod at gumaya sa iba, lagi silang naliligaw ng landas.

May Narinig Ka ba?

Pakinggan ang mga Bulong

Kapag malinaw kang makinig, pinasisigla nito ang iyong buhay.

Ang sansinukob ay patuloy na kinakausap tayo. Una, sa mga bulong. Kasunod nito ang mga sitwasyon, mga kalagayan at kundisyon, at mga oportunidad para gisingin tayo sakalimang patuloy tayo sa pag-idlip. Kung tayo naman ay nakatulog, kinakausap tayo sa panag-inip. At kung talagang tulog, bangungot ang kaulayaw mo at gigising sa iyo.  

   Dito sa bulong, nakabatay ito sa iyong pakiramdam, binibigyan ka ng pagkakataon na maglimi, tulad ng "Ano ba 'yan?" "Bakit ganito 'yan?'  "Sino ba 'yan?" "Papaano 'yan?" "Walang saysay 'yan." O, "Makabuluhan ba 'yan." "May mapapala ba ikaw dyan?" "Mapapahamak ka dyan", "Kung gagawin mo 'yan, masaya ka ba?" Ikaw higit sa lahat ang tanging masusunod para dito. Ang tanong; Sino ang nagpapadala nito at ibinubulong pa sa iyo? Kung hindi mo papahalagahan at ipagwawalang bahala ang mga bulong na ito, lalakas ito, palakas nang palakas, dumadagundong at rumirindi sa iyong utak. At kung patuloy pang ayaw mong intindihin, at tumatakas ka sa mga panandaliang aliwan, mistula na itong malaking bato na winawasak ang katinuan ng iyong isipan. Hindi ka ba nagtataka kung laging bugnutin, at nababagot ka na sa buhay? Ito ang dahilan kung bakit nawawalan ka na ng pag-asa, malungkot at laging masalimoot ang iyong buhay. Sapagkat wala kang sapat na atensiyon sa mga bulong na ipinapadala sa iyo bilang sagot sa iyong mga panalangin.

Ang pinakamatalinong mga sandali ay yaong sumang-ayon ka sa Diyos.

Ikaw ang Lahat sa Mundo Mo

Kapag maramot ka, kusang lumilihis at sadyang iniiwasan ka ng kasaganaan.

Ang biyaya at mga pagpapala ay patuloy. Wala itong humpay doon sa mga nakabukas ang mga palad. Subalit maramot ito para doon sa mga nakakimis; mga kamao ito na nakahandang manuntok. Wala kang bagay na masasapo kung matigas na nakabigkis ang iyong mga palad. Ang kasaganaan ay nakalutang at patuloy na naghahanap ng lalagpakan. Kung hindi ka nakahandang sapuhin ito, lalaging mailap sa iyo ang kasaganaan. May mahiwagang kamay na nagpapala, at may mga kamay ka para tanggapin ito nang higit pa sa inaasahan mo. Maraming bagay ang kusang nagaganap na hindi mo nalalaman na ikaw ay inihahanda para dito. At ang katotohanan para sa akin, at sa bawat isa sa atin, bawat bagay maliit o malaki man ito na nangyayari sa iyong buhay ay isang paghahanda para sa iyo sa nakatakdang pagpapala na darating.

   Maraming tao ang nakakaalam ng kanilang layunin kung bakit narito sila sa mundong ito. At kung ang mga ito ay hindi mo pa alam; kung sino ka, ano ang mga naisin mo, at saan nais mo pumunta, ito ang pangunahin mong lunggati na kailangang puspusan na alamin. Sapagkat kung hindi mo papahalagahan ito, patuloy lamang na paikut-ikot at bahala na ang aatupagin mo. Sa sandaling mabatid mo kung ano ang dapat gawin at magampanan ito kaagad nang maaga, walang balakid ang makakapigil pa sa iyo para makamit mo ang tagumpay na iyong minimithi.

Ang mahusay na paggamit sa buhay ay aksayahin ito sa bagay na walang hanggan.

Bilangguang Walang Rehas

Mga produkto tayo ng ating nakaraan, ngunit hindi kailangan 

na maging bilanggo tayo nito.

Ang layunin sa bawat hakbang at mga kabanata na nagaganap sa ating buhay ay ang maunawaan na nililikha nito na kasama ang Ultimong Tagalikha. Kung wala kang kabatiran tungkol sa bagay na ito, inilalagay mo lamang ang iyong sarili sa isang kahapis-hapis at nakakaawang kalagayan. Kapag sa sarili mo lamang ikaw laging nakatuon, patuloy kang nakikipagsapalaran anuman ang maging kahinatnan nito. Natanggap ko na hindi ko ito makakaya na magawang mag-isa. Hindi ako makakaligtas sa mundong ito kung ang sarili ko lamang ang paniniwalaan ko. Wala akong sapat na kakayahan na gampanan ito. Wala akong kapangyarihan na magawa ito, Kahit sinuman ay walang kapangyarihan na makagawa nito. Sino sa atin ang may kapangyarihan na piliin ang kanyang magiging mga magulang? Papaano mo magagawa o mapipigil man lamang ang punlay na nanggaling sa iyong ama at pumisa sa itlog ng iyong ina upang lumitaw ka sa mundong ito? Hindi ba isang malaking kababalaghan ito? Napakaraming mga pagpili at mga kapasiyahan ang mga nagdaan at pinagtagpo ang lahat ng mga kaganapan, para lalangin ka at narito sa mundong ito, ngayon. Ito ay himala at isang pagbubunyi.

   Kapag kinikilala mo ang misteryo ng paglalang, lahat ng mga kaganapan sa pinagmulan nito, saliksikin mo man nang maraming ulit at piliting maunawaan para mabatid ang lahat ng mga ito, pawang mga katanungan lamang ang tanging maiiwan na walang mga kasagutan. Kailangan na malaman mo ito, ang katunayan na narito ako at humihinga pa, ang siyang mahalaga. Ikaw na nariyan na ang siyang mahalaga. Lahat tayo, ...ngayon, sa mga sandaling ito, ang mahalaga.  

   Walang bagay sa aking buhay ang naganap dahil sa suwerte o kapalaran, wala. Anuman ang mayroon ako, ito ay nanggaling sa biyaya at pagpapala, karamihan ay mula sa banal na kaganapan. Hindi ako naniniwala sa suwerte. Sa ganang akin, ang suwerte ay isang preparasyon para masunggaban ang oportunidad kapag tinukso ka nito. Magiging mapalad ka kung ikaw ay nakahanda sa anumang oportunidad na dumarating sa iyo.

Hindi mo magagawang tuparin ang iyong layunin kung lagi kang nakatuon sa pagpaplano.

 

 

Ikaw ang Pumili ng Iyong Kalagayan

Kung wala kang pahintulot, hindi magaganap ang kasalukuyan mong kalagayan.

Ito ang sikreto at siyang katotohanan na siyang nagaganap sa ating buhay. Kailangang paniwalaan at tanggapin ang pangungusap na ito, sapagkat ito ang panimulang hakbang upang tahasang mapaunlad ang lahat ng mga bagay na umiinog sa iyong buhay: 

   Ang kasalukuyan mong buhay ay resulta ng mga pagpili na ginawa mo sa nakaraan. Katulad din nito ang siyang makapangyayari sa iyong hinaharap. Sa araw na ito, ginagawa mo na ang magaganap sa iyo bukas at kung walang mga tahasang pagbabago ay siya pa ring magaganap sa darating pang mga bukas.

   Ikaw ang lahat na kabubuan ng iyong mga pagpili. Ikaw ay nasa kalagayan mo ngayong araw na ito sapagkat pinili mo na ilagay ang iyong sarili sa posisyong ito. Maaaring hindi mo nais kung saan ka man naroroon ngayon. Subalit kung pakakalimiin mo lamang ang tungkol dito, hindi maitatanggi ang katotohanan na ikaw mismo ang naglagay ng iyong sarili sa kalagayang ito. Dahil walang bagay na makapangyayari sa iyong buhay nang wala kang anumang pahintulot. Kung hindi mo nais na mapunta sa kalagayang ito, kahit papaano ay ipaglalaban mo nang walang humpay at ibayong pakikibaka ang tungkol dito upang hindi ito maganap. 

Unawain ang mga ito:

    “Ano ba ang hinanakit mo? At bakit ayon sa iyo, hindi mo kagustuhan na tinanggal ka sa iyong trabaho? Sino ba ang nagprisinta upang makuha ang trabahong iyon, hindi ba ikaw? Kung hindi ka nagtatrabaho doon, hindi ka matatanggal!”

   “Ano ang ikinagagalit mo? Hindi ka dapat na maloko ng iba, dahil ayaw mong magpaloko? Kung gayon, bakit ka nakipagkasundo at nagbayad kaagad nang hindi mo inalam muna ang lahat? Sino ba ang nakipagkasundo, hindi ba ikaw? Kung wala kang permiso, kailanman ay hindi mangyayari na lokohin ka nang sinuman!”

   “Bakit ka nagsisisi, dahil ba nasaktan ka at aksidente ang nangyari? Hindi ba ikaw ang sumakay sa pinili mong sasakyan? Walang sinuman ang pumilit sa iyo na sumakay. Ikaw ang may responsibilidad sa iyong sarili. Ikaw ang may gustong sumakay sa traysikel kahit na wala sa tamang gulang and drayber. At nang mabundol kayo ng kotse, sinisisi mo ang drayber na kaskasero, gayong ikaw ang pumili at sumakay kaya ka napahamak.

   Ang mga kasagutan ay laging magkatulad. Ikaw ang may nais. Pinili mo na masangkot upang ang pangyayari ay maganap. Kailanman ay hindi ka masasangkot sa anumang kapahamakan kung hindi mo kagustuhan at wala kang pahintulot.

Pag-isipan ang mga ito

Kawikaan ng Linggo

Kailanman ay hindi ako ipinahamak ng mga katagang hindi ko ibinulalas.

 

May angking kang talino kapag pinaniniwalaan mo ang kalahati ng anumang iyong naririnig. At sadyang pambihira ang iyong katalinuhan kapag nalalaman mo kung aling kalahati ang iyong paniniwalaan.

Hindi ito tahanan, kung laging putak at hindi tilaok ang namamagitan, kundi bahay ng kapighatian.

Kung papana ka din lamang, tudlain mo na ang kalangitan. Hindi sa ibaba at ang makakamtan ay lupa. ---Hindi ang kabiguan, kundi ang mababang puntirya ang siyang krimen. 

Ang simbuyo ng damdamin o pasiyon ang siyang pinakamahalagang kayamanan sa daigdig. Tinatalo nito ang salapi, ang kapangyarihan at ang impluwensiya.

Apat ang sadyang uri ng mga tao: 

Tsismoso/Karaniwan: ugali na ang pag-usapan ang buhay-buhay ng mga tao at pakialaman ang mga ito.

Komentarista/Pumapapel: ugali na ang pag-usapan kung ano ang mga nagaganap sa lipunan at magpahayag ng tungkol dito nang walang pakikiisa.
Merchandizer/Taga-sulsol: sinuman ang kaharap, lagi niyang kakampi. Subalit kapag nakatalikod na, tagapagbalita ng mga kasiraan.

Ekstra-ordinaryo: tagapag-likha ng mga bagay na makabuluhan at tagapagtaguyod ng mga pagbabago sa lipunan.

Kung mayroon kang kaalaman, hayaan ang iba na magsindi ng kanilang mga kandila mula dito.

Ang pagpupumilit na magtagumpay nang walang paghihirap at pagtitiis ay katulad ng pagpupumilit na umani nang wala namang itinanim.

Ang magbago at magbago para mapabuti ay dalawang magkahiwalay na mga bagay.

Anumang bagay na nais mong makuha, kailangang ibigay mo muna.

Kilala mo ba kung Sino Ka?

Sino Ka nga Ba para sa Kanila?

May bumigkas, “Ipakilala mo sa aking kung sino ang mga kaibigan mo at sasabihin ko sa iyo kung sino ka?

   Kung nais mong malaman kung ano ang magiging buhay mo sa darating na 5 taon mula ngayon, piliting limiin at kilalanin ang 10 tao na pinagbubuhusan mo ng iyong buong panahon. Subukan ding maala-ala ang ginugol mong panahon noon para sa kanila, kung sila man ay kasama mo pa rin hanggang sa ngayon. Ito ang tamang itanong mo sa iyong sarili: “Sila ba ay naging makabuluhan at nakakatulong sa iyo o walang katuturan at nakakasama pa?”

   Kung sila ay nakakatulong sa iyong pag-unlad at makabuluhan ang inyong pagsasama, lalo pang paghusayin mo na makapiling sila sa tuwina. Ang buhay ay maikli lamang, aksayahin lamang ito sa mga bagay na makakatulong upang matupad ang iyong mga pangarap. Narito ang minimithi mong mga tagumpay sa buhay.

  Kung sila naman ay mga pasakit at pawang kapighatian ang inihahatid sa iyo, simulang iwasan sila, bilisan ang pagtakbo at layuan sila! Sapagkat kapag hindi mo ito ginawa, patuloy na magiging mapanglaw at miserableng buhay ang iyong kakasamahin, dahil katulad sila ng sakit na ketong, na madali kang mahahawa. 

    Laging tandaan, sumama doon sa mga taong nagbibigay sa iyo ng mga pakpak, nagpapaunlad sa iyong kalagayan, at laging nakahandang tumulong sa iyo anumang oras. Makisama ka nang lubusan sa kanila, at kailanman ay hindi ka mapapariwara.

   Sa uri at antas ng iyong pakikipag-relasyon kaninuman, mapabuti o mapasama man ito, ay siyang magtatakda kung anong personalidad o pagkatao ang magiging ikaw at ang klase o kalagayan ng buhay na iyong susuungin. Gawin ang higit na makakabuti para sa iyo, palibutan mo ang iyong sarili ng mga tao na nagpapahalaga, kumikilala sa iyong pagkatao, nag-uukol ng pagmamahal at pagmamalasakit sa iyo, … at kailanman ay hindi ka maliligaw ng landas

Huling Kahilingan

Bungisngis #204
Isang malungkuting lalake ang naglalakad sa kagubatan, bawat bato na matapakan ay sinisipà, nang matisod niya ang isang munting lamparà. Mabilis niya itong dinampot, nang maala-ala ang kuwento tungkol sa makapangyarihang dyini (genie). Bigla itong  napangiti kasabay ang panalangin, “Sana totoo na may dyini sa loob ng lamparà, ito na lamang ang pag-asa ko na mabago ang mga kapighatian ko sa buhay. Nangangalog man ang mga tuhod sa pananabik, ay nanginginig niya itong kinuskos ng maraming ulit, at gaya ng kanyang inaasahan, umuusok na lumitaw ang malaking dyini, na naghihikab at yumukod pa sa kanya.

   “Mag-utos ka ng anumang kahilingan, aking kamahalan,” ang nakayukong pahayag ng dyini, “tatlong kahilingan lamang at ang mga ito ay ipagkakaloob ko sa iyo ng buong puso, aking kamahalan.”

   Lalong tumindi ang nerbiyos ng lalake,“Ss-sa una kong kkahilingan,” ang pauntol-untol na hiling nito, “Bb-bigyan mmo ako ng ss-sasampung bilyong piso!”

     POOF! Sampung bilyong piso ang halos tumabon sa lalake. Pabuwal-buwal itong tumayo at hinawi ang maraming Ᵽ1,000 salaping papel na dumikit sa kanyang katawan.

   “Kamahalan, ano ang iyong pangalawang kahilingan?” ang tanong muli ng genie.

   Halos himatayin ang lalake sa dami ng kuwarta sa paligid. Humihingal ang pananabik sa mga susunod pang milagro na magaganap, at hihinga-hinga na nagsalita. Higit na matindi ang kasabikan nito ngayon.

   “Na-na-nais kkong m-magkaroon ng kkotse, kailangan ay kulay pulang Ferrari,” ang nangangaykay sa nerbiyos nitong hiling.

    POOF! Isang makislap at magara na pulang Ferrari ang biglang lumitaw sa kanyang harapan.

   “At ano naman ang para sa iyong pangatlong kahilingan?” ang tanong ulit ng genie.

   Nanginginig pa rin sa nerbiyos at sa kagalakan ang lalake, sabik na sabik sa magaganap na huling kahilingan. Palukso-lukso sa katuwaan at sumandal pa sa tapalodo ng kotse. Matagal itong nag-isip at maya-maya’y biglang umaliwalas ang mukha, dagliang tumindig na may pagmamalaki.

Sa tagpong ito, medyo naiinis na ang genie, “Inuulit ko, … At ano naman ang para sa iyong pangatlo at huling kahilingan?” ang pangungulit ng genie.

   “Mayaman na ako, at may pulang kotse na Ferrari pa, wala na akong mahihiling pa, kundi ang may makasama sa buhay. Dahil madali akong magsawá kung isa lamang ang babae sa buhay ko. Kailangang marami ang magkagusto sa aking mga babae! Hahh? Kailangang paligiran ako ng mga Miss Universe at saka mga Miss World, at saka mga Miss International, at saka kailangang lahat sila ay sabik na sabik sa akin! Maliwanag bahhh, hah?”

    Nagitla ang dyini at kinakamot ang ulo,“Ano nga ba ang iyong pangatlo at huling ng kahilingan, aberrrrr?” ang pangungulit ng nanggagalaiting dyini sa pagkainis sa lalake.

    Itinaas ng lalake ang dalawang kamay at malakas na humiling, “Kailangan kong maging katakam-takam at paborito ng mga naggagandahang babae!”

Higit na dumagundong ang nakakabinging tunog.

   POOF! Naging isang kahon ang lalake ng mamahaling tsokolate.
----------------------------------------------------------------------------------------------------o

Ang gahaman ay walang pagkasawà, ngunit humihinto din kapag napariwarà. Sadyang totoo ang kawikaan, na nasa hulì ang pagsisisì. 

Kilalanin ang Kaharap mo sa Salamin

Kapag mahapdi ang nararanasan binabago

nito ang iyong nakaugalian.

Takot na magbago? Kung nanaisin lamang madali ang magbago, ngunit ang mahirap kung kailan ito masisimulan. Simpleng pang-unawa lamang; ang pagbabago ay isang emosyonal na proseso. Sapagkat tayong lahat ay mga nilalang na may kagawian; basta may nakawilihan tayo na bagay, sa katagalan, ito ay makakahumalingan na. Sapagkat ugali natin ang umulit; dahil makulit tayo sa mga nagpapasaya sa atin… At takot tayong lumusong o makipagsapalaran sa hindi natin nararanasan pa. Kung ano ang komportable at nakasanayan na; ito ay ritwal na at mananatili tayo na sinusunod ito, kahit alam natin na kung babaguhin ay may magandang resulta.

   Ang masamang droga, sigarilyo, alak, at pagtaba ay mga delikado; dahill sa pagmamalabis, buhay ang nakataya dito, subalit marami ang makulit at huli na kung magbagò---at hindi kataka-taka kung maaga silang yumaò.

Narito ang ilang mga suhetisyon bilang mga inspirasyon:

   Baguhin ang kailangang mabago; Batid natin na bago tayo gumawa ng pamingwit sa isda, kailangan nating malaman kung saang ilog ang may maraming isda. May kaalaman tayo sa ipapain at paboritong kagatin ng mga isda. Kung hindi kilala ang sarili, kung ano ang nais, at saan patungo, walang magagawang pagbabago.

   Sundin ang itinitibok ng puso, narito ang iyong simbuyó (passion); Mabilis ang pagbabago kung ang sinusunod ay sariling kagustuhan at hindi sa pangungutyâ at sulsol ng iba.

   -Madali ang yakapin ang mga bagong ideya kaysa itapon ang mga lumang ideya.

   -Ituon sa kalakasan ang atensiyon, doon sa kritikong mga bagay na nakakatulong at hindi sa maraming walang katuturan na nagnanakaw ng iyong mahalagang mga panahon.

   Tanggalin ang mga hadlang; Kapag hinahabol ka ng mga leon, walang saysay pa na maala-ala na ang hangarin mo ay ikulong sila sa malaking hawla, o, kahit ang magdasal pa. Ganoon din ang umaasa, magkasunog lamang, ililigtas ang katawan na walang sermon at pangaral man.

   Nagsisimula ang lahat sa paniniwala; ang tunay na Pilipino ay may pananalig sa kapwa Pilipino. Nagagawa niya na mabigyan ng inspirasyon ang kapwa na magtiwala ito sa sarili. May pagmamalasakit at handang maglingkod anumang sandali.

   Simplehan ang mensahe; Ang gawing kumplikado ang simpleng bagay ay karaniwan na, ngunit ang simplehan ang kumplikado ay kahanga-hanga – at pambihirang magawa. Iba na ang malinaw kaysa malabô. Hayaan ang iyong mga aksiyon ang siyang mangusap; dahil nakikilala ang iyong pagkatao sa iyong mga ginagawa at hindi sa mga salita.

Ang mga bagay na ginagantimpalaan at pinapahalagahan ay yaong mga nagawâ.

Makikilala Ka sa Iyong mga Gawa

Tapat na gampanan ang tungkulin,

anumang kahinatnan ay akuin.

May mga kahanga-hangang magaganap kung tatangapin nang masigla sa ating puso ang personal nating mga responsibilidad. Ito ay para sa ating mga saloobin, mga kagawian at hinahangad na mabuting mga resulta. Kahit na ang mga ito ay hindi madaling gawin, sapagkat kalikasan na natin bilang tao ang ipasa ito sa iba; kalakip ang katagang: “Bahala na siya.” Bakit nangyayari ito? Dahil madali ang pumuna, mamintas, humatol, at ang manisi; kaysa akuin ang responsibilidad sa nagawang kamalian sa gawain, para solusyunan at malunasan ang problema.

   Sa maraning pagkakamali ko, lagi kung napapansin ang aking mga pagkukulang; ang sisihin ang iba, sisishin ang ekonomiya, sisihin ang pamahalaan, sisihin ang panahon at pati klima; maliban sa pagmasdan ang aking sarili sa harap ng salamin, at matinding pagalitan ang taong nakaharap sa akin na siyang pinagmumulan ng lahat. Napag-alaman ko rin, na sa bawat pagkakataon, ang sanhi ay mga kapasiyahang aking sinunod kung bakit nasadlak ako noon sa maling direksiyon.

   Hanggat walang pagtatama, ang pagkakamali ay magpapatuloy. Hanggat hindi inaako ang responsibilidad at isinisisi  sa iba, walang magaganap na pagbabago. Bago lunasan ang isang kamalian, inaalam kung ano ang sanhi, paano nagsimula, nasaan ang pinsala, at sino ang may kagagawan upang makagawa ng solusyon.

   Hayaang magning-ning ang iyong liwanag, huwag ikubli ang pagkakamali. Akuin ang pagkukulang upang malunasan. Nagbibigay ito ng lakas ng loob sa iba na magawa din ito kapag nahaharap sa problema. Habang lumalaya tayo sa pagkatakot, nagiging huwaran tayo upang huwag ding matakot ang iba at magawang akuin anumang kamalian sa tungkulin.

   Ngayon, ang mahalaga at siyang tunay na kailangan, maluwag na tanggapin ang bawat problema na isang pagsubok at paghamon sa iyong kakayahan para ganap na makilala kung saan ka mahina at ibayong paghusayin ito, kaysa pag-usapan at usalin pa nang walang katapusan--kung aakuin lamang ang nagawang kamalian.

Huwag tumulad sa iba; kaysa paulit-ulit na pagkilos at magtamo ng parehong kabiguan, habang umaasa nang mabuting resulta ay isang kabaliwan.

Mabisang Panuntunan ng tunay na Pinuno

“Telling people what to do is showmanship.
Showing people how to do it is leadership.”

   Ito ang mga kabutihang asal sa pagiging ulirang mamamayan ng Pilipinas. Bilang tunay na Pilipino, anumang larangan o industriya ang iyong ginagalawan, at saan mang panig ng mundo na ikaw ay naroon ngayon ... 

isa kang magiting na opisyal ng ating bansa. 

   Ang lahat ng iyong iniisip, mga pananalita, at ginagawang mga pagkilos, ay nagpapatibay ng iyong pagiging tunay na Pilipino. Isa kang kinatawan ng iyong mga kababayan at katuparan ng kanilang mga adhikain sa buhay. At anuman ang kaganapan o kalabasan ng iyong mga layunin; maging ito'y humantong sa kaligayahan o kapighatian, panalo o talunan, tagumpay o kasawian, matiwasay o masalimoot man---lahat tayo ay tuwirang nasasangkot. At ang sumusunod na henerasyon ay tahasang mabibiyayaan o mapapariwara. Nasa kamay ng bawa't isa sa atin ang ikapapayapa at ikauunlad ng ating bansa. Walang sinumang makakagawa nito para sa atin kundi tayo mismong mamamayan ng ating bansa.

  Hindi ka pangkaraniwan at walang sinumang katulad mo. Nararapat lamang bilang pagdakila at pagpupugay sa iyong pinanggalingan na lahing kayumanggi; na pinagbuwisan ng buhay ng marami nating mga ninuno, na nakipaglaban sa mga dayuhan at huwad na mga Pilipino, upang magkaroon ng isang Malayang Pilipinas. Karapatan at tungkulin nating ipagmalaki na tayong lahat ay IsangPilipino na may pagmamahal at pagmamalasakit sa ating mahal na PILIPINAS; Ang Perlas ng Silanganan.
    Lahat tayo ay magkakabigkis; at ang kaligayahan o kasawian ng bawa't isa sa atin ay ating nadarama. Ang iwasan ito, ay magiging mga bagabag na patuloy na gumigising sa ating kamalayan. Sapagkat . . . ang pagiging mapagmalasakit at matulungin ay likas nating kaugalian.

Mabuhay ang mga tunay na Pilipino!

Jesse Navarro Guevara

Lungsod ng Balanga, Bataan