Maging Mapanlikha

Ang kaalaman ay kapangyarihan kung isasagawa ito, kaysa may kaalaman ngunit hanggang sa titulo lamang.

Lahat ng iyong nakikitang mga kagamitan, mga sasakyan, mga gusali at maging ang mga kasuotan ay nagmula sa isang ideya at nilikha ng maraming mga kamay. Kung walang lilikha, hindi uusad ang kaunlaran. Mula sa mapanlikhang mga kamay ay nagkakaroon ng mga pagbabago.

   Ang paulit-ulit o ritwal ay nagdudulot ng pagka-bagot. Madali tayong napapagod at magsisimulang mainis kung walang nagiging pagbabago sa ating mga ginagawa. Subalit ang mapanlikhang isipan ay patungo sa kaunlaran. Noon, kailangan mo pang pumunta sa bayan para lamang makatawag sa telepono at makipagtalastasan sa malayong bayan o sa ibang bansa. Ngunit ngayon, dudukutin mo na lamang sa bulsa o bag ang iyong cell phone at makakausap mo na ang iyong kamag-anak, saan mang panig ng mundo siya naroon. Dati-rati, noon ay nakikinig ka lamang sa radyo ay masaya ka na, subalit ngayon, may kulay at hi-definition telebisyon na ang pinanonood mo. Anupa’t sa patuloy na mapanlikhang mga kamay, ang mga imposibleng bagay noon ay mga reyalidad na ngayon.

   Maraming mga kaparaanan upang likhain ang isang bagay. Sa ating pagbasa sa ating panulat, nagsisimula tayo sa kaliwa patungong kanan. Samatalang ang mga Arabo ay nagbabasa mula sa kanan patungong kaliwa. At ang mga Tsino naman ay nagbabasa mula sa itaas patungong ibaba. Kung sa matagal na panahon ay nagdadaan ka sa parating lansangan, bakit hindi mo naman subukan bukas, na baguhin ito at dumaan naman sa ibang daan na papunta din sa iyong patutunguhan? Kung nagsesepilyo ka ng ngipin at ang ginagamit mo ay kanang kamay, bakit hindi mo subukan na magsepilyo naman na ang ginagamit mo ay ang iyong kaliwang kamay? Damahin ang karanasang idudulot ng pagbabagong ito kapag nakasanayan mo na.

   Anuman ang iyong ginagawa o kaparaanan sa paggamit, parating may ibang tao na nag-iisip na magawa ito nang naiiba at sa kanilang mga kaparaanan. Gawing pag-uugali na maging mapanlikha, baguhin ang mga dating nakasanayan. Huwag gawin ang isang bagay nang dahil lamang sa kaugalian o tradisyon nito. Ang iyong mapanlikhang isipan ay makakagawa ng makabuluhang pagbabago na ibayong makakatulong sa iyo. At sa puntong ito, kagugulatan mo kung bakit ngayon mo lamang natutuhan na mahusay ka pala sa bagay na ito, … kung nanaisin mo lamang.

Aksiyon at Reaksiyon

Nasa kanilang mga aksiyon at hindi sa kanilang mga ideya makikilala ang mga tao.

Bawa’t bagay na nagaganap sa buhay ay nagsisimula sa isang aksiyon at tinatapos ng isang reaksiyon. Kung may dahilan o sanhi, ito ay mayroong epekto. Kapag may simula, mayroon din itong katapusan. Anumang ginawa, ay may kaukulan itong resulta. Walang bagay na nabuhay nang hindi mamamatay. Lahat ay may simula at may katapusan.

   Ang mga halaman ay sumisibol, sumasariwa, at sa kalaunan ay nalalanta at namamatay. Pagkatapos ng ulan, ang araw ay sumisilay. Kung may lungkot, ito ay may kapalit na ligaya. Ang buhay ay patuloy; may umaga, may tanghali, may hapon, at may gabi. Kinabukasan, uuliting muli ito. Kung may sanggol, mayroong  bata, may binatilyo o dalaginding, may binata o dalaga, may mama o ale, at may lolo o lola. Sa bawa’t aksiyon o kaganapan, may kalakip itong reaksiyon o pagbabago.

   Sumusunod ang ating mga tungkulin sa pamantayang ito. Sa ilang respeto tayo ay interesado, sa iba naman ay nababagot tayo. Mahusay tayo sa ilang aspeto nito, subalit masaklap tayong nabibigo sa iba. Tulad ng gulong; sa patuloy nitong pag-ikot, minsan ay nasa ibabaw ka at minsan nama’y nasa ilalim ka. Ganito ang buhay, hindi palaging nasa ibaba ka, sapagkat kung patuloy kang masikhay, ang tagumpay ay nasa iyo at mararating mo ang ibabaw. Batas ito na hindi mababali; na kapag may tiyaga, mayroon itong nilaga.

   Kapag narating ang tagumpay at nakuha na ang hinahangad, karamihan ay nasisiyahan at mapagmalaki; subalit kapag nabigo sa hangarin ay nanggigipuspos, hindi kuntento at bugnutin. Gayong matapos ang mga pagkabigo at masaklap na mga karanasan, ang tao ay natututo at humuhusay sa mga leksiyon nito. Kailanman hindi natin maiiwasan ang mga ligalig at mga kalituhan. Kung walang mga kaparangan, walang mga kabundukan. Kung walang pait, hindi mararanasan ang tamis. Hindi patuloy ang kadiliman ng langit, kahit papaano ang araw ay sisikat din. Sa bawa’t aksiyon ay may kaakibat na reaksiyon. At ito ay naaayon sa ilalakip mong saloobin para dito.

Tanggapin ang Katotohanan

Kailanman ay huwag ipahayag ang katuwiran sa mga tao na walang pagpapahalaga sa katotohanan.

Ang pagkontrol sa iba ay isang uri ng personalidad na matigas at makulit. Kahit na mayroong pagbabagong nagaganap sa kapaligiran, patuloy pa ring ipinaiiral ang nakaugaliang sistema o palakad sa buhay. Sa halip na harapin at sumabay sa makabagong inpormasyon at teknolohiya, pinupuna at pinipintasan pa ito na walang katuturan at makakasira sa nakasanayang mga gawain. Palaging may takot na sa kalaunan ay mawawalan sila ng halaga at kapangyarihan pa, na manatili sa kanilang mga tungkulin. Sapilitang ipinagtatanggol ang kanilang mga prinsipyo, gayong ang totoo, ay iniiwasan nilang magbago at tanggapin ang mga reyalidad na ito.

   Ang progreso, gustuhin mo man o hindi ay patuloy. Hindi ka hihintayin nito. Kung hindi ka sasabay sa anod nito, maiiwan ka na walang asenso. Bawa’t sandali ay may mga bagong kaganapan, mga bagong sistema at mga bagong inpormasyon na pinabibilis ang paggawa, pinamumura ang mga gastusin, at pinahuhusay ang mga kalidad ng produkto o pakikipag-relasyon. Kung ang pamamalakad ay laging makaluma, mapag-iiwanan ito ng kaunlaran at ito ay sadyang patungo na lamang sa kabiguan.

   Karaniwan na ang magkamali, subalit kung paulit-ulit na ito, hindi na ito pagkakamali, isa na itong bisyo at kinagigiliwan na. Sapagkat kung nais mong umasenso sa buhay, lagi kang gising at sumusunod sa mga pagbabago. Walang ibubungang mabuti ang manatili sa dilim at nakapikit lagi ang mga mata. Ito ay napatunayan na: Ang pagkakaroon ng mahusay na desisyon, ay nagmumula sa maling desisyon. Higit na mainam na makagawa ng maling desisyon kaysa walang anumang desisyon. Dahil kung buhay mo na ang nakataya; sa huling sandali, kailangang magdesisyon ka. Kung wala kang desisyon, mayroong magdedesisyon para sa iyo.

Kailangan ang Pagtitiwala

Pagkatiwalaan ang mga tao at magiging totoo sila sa iyo; tratuhin sila ng kadakilaan at ipapakita nila na sila man ay mga dakila din.

Sa pagnanais na supilin o kontrolin ang iba, nagiging mapaghinala at mapag-akala ang karamihan sa atin. Laging nakabantay at mapagmasid sa ginagawa ng iba. Mapag-usisa, pumupuna, at laging may pintas kapag hindi matanggap ang kakayahan ng iba. Mabagal at hilaw ang pakikipag-relasyon at pagtitiwala. Nananaig ang pagkatakot na sa anumang sandali ay magiging biktima ng pagsasamantala ng iba.

   Dahil dito, bihira na ibahagi nang malaya o sapat ang mga kaukulang inpormasyon. At maging ang paglalaan ng tungkulin na magagawa na ng iba ay sinasarili, at siyang nagiging sanhi upang ang mga gawain ay hindi matapos sa tamang panahon. Maipapakita mo na sadyang masipag ka at magagawang lagpasan sa posisyon ang iba, ngunit ang totoo, hindi mo makakamit ito nang walang tumutulong sa iyo. Ang tagumpay ay nakabatay kung gaano kahusay ang iyong paglalaan ng tungkulin sa iba. Ang mga bagay na makakayang gawin ng iba ay ibahagi sa kanila, upang mapabilis na matapos ang mga gawain.

   Hindi magkakatulad ang bawa’t tao. Gaano man ang edukasyon o kakayahan ng mga ito, mayroon silang mga kahusayan na wala sa iyo. Mayroon silang mga karunungan na hindi mo alam at wala kang kakayahan na maisagawa ang mga ito. Bawa’t isa ay mahusay at eksperto sa kanya-kanyang larangan; may mekaniko, karpintero, kantero, latero, doktor, abogado, guro, at kung anu-ano pang mga trabaho o propesyon. Hindi lahat ay mayroon ka ng mga kakayahang ito o magagawa mo ang mga ito nang mahusay. Sadyang kailangan ang tulong ng iba kung ang hangad ay paunlarin ang sarili.

   Magagawa lamang ito kung may pagtitiwala at pananalig sa sarili, at gayundin sa iba. Ang katapatan ay nagbubunga ng pagkagiliw at magandang inspirasyon sa iba na mamuhay nang may pag-asa at maligaya.

Tanging Ikaw Lamang

Walang sinuman na magmamaliit sa iyo kung wala kang permiso.

Ang sandaling ito, tulad ng mga panahong nagdaan, ay siyang pinakamahalaga sa lahat, dangan nga lamang marami sa atin ang hindi alam kung papaano ito papahalagahan. Anumang sandali, sa bawa’t pagkilos mo, nililikha mo ang iyong kapalaran. Lahat ay nakabatay sa iyong mga naisin, pagpili, at mga kapasiyahan. walang bagay na inisip mo na magiging reyalidad kung hindi mo ito gagawin. At lahat ng mga ito ay batay sa iyong kagustuhan.

   Ang lahat ay tungkol sa iyo. Ang tagumpay mo ay nakadepende sa iyo. Ang kaligayahan mo ay nakadepende sa iyo. Kailangan mong taluntunin ang pinili mong sariling landas. Kailangan mong isaayos ang iyong kinabukasan. Kailangan mo ng edukasyon at mga kaalaman. Kailangan mong mag-isip para sa iyong sarili. Kailangan ipamuhay mo ang iyong sariling konsensiya. Ang iyong isipan ay tanging para sa iyo at ikaw lamang ang may karapatang utusan ito. Lumitaw ka sa mundong ito na nag-iisa at papanaw din na nag-iisa. Mag-isa ka sa iyong mga kaisipan habang ikaw ay naglalakbay sa pagitan nito. Kailangan mong magpasiya para sa iyong sarili. Kailangan mong tanggapin at sundin ang anumang sanhi o resulta ng mga desisyong ginawa mo. Ikaw lamang ang may kakayahang isaayos at itama ang mga maling ugali na nakasanayan mo, para sa iyong kapakanan. Tanging ikaw lamang ang may karapatang magpasiya kung ano ang tama at mainam para sa iyo. Ikaw lamang ang may kakayahang baguhin ang mga maling paniniwala na kinalakihan mo. Maaaring turuan ka ng iba, subalit ikaw ang may kapangyarihang kumuha at linangin kung ano ang mabuti para sa iyo. May kakayahan kang palakasin ang iyong katawan at tumindig para sa iyong sarili. Huwag mong iasa sa iba na ipaglaban ang sarili mong pakikibaka. Kailangan ikaw ang lumaban nito para sa iyong sarili. Kailangan ikaw ang kapitan ng sarili mong barko at maestro ng iyong kapalaran. Kailangan ikaw ang lumutas ng sarili mong mga problema. Ikaw lamang ang makakapaghubog at makapaglilikha ng iyong mga ideya. Ang iyong mga inspirasyon ay galing mismo sa iyong kaibuturan at kusa itong sumisibol kung nanaisin mo lamang. Kailangan likhain mo ang iyong mga lunggati at tuparin mo ang iyong mga pangarap. May kapangyarihan kang supilin at iwasto ang iyong mga pananalita. Magagawa mong piliin ang mga kataga na nakakabuhay at hindi ang mga kataga na nakakamatay. Ang tunay at wagas mong buhay ay ang iyong sariling kaisipan. Ang kaisipang ito ay ikaw ang lumilikha at siyang nagpapasiya ng iyong mga saloobin. Ito ang bukal ng iyong mga pagpili at ginagawang mga kapasiyahan. Ang iyong karakter o personalidad ay sarili mong gawa. Walang sinuman na magagawa kang pasunurin kung hindi mo ito ninanais. Ikaw ang tagalikha ng iyong pagkatao at dito nakabatay ang iyong integridad at reputasyon. Walang sinuman na magmamaliit o hahamak sa iyo kundi ikaw lamang. Kung wala kang pagpapahalaga sa iyong sarili, sinuman ay hindi ka pahahalagahan. Hindi ka magiging miserable o kahabag-habag kung wala kang permiso o kooperasyon para ito mangyari. Kapag gising ka, kailangan mong itayo ang sarili mong monumento; o kung tulog ka sa mga kaganapan sa iyong paligid, ay ang hukayin ang sarili mong libingan. Magagawa mong piliin ang maging masaya o maging malungkot. Ang ilagay ang iyong sarili sa kaligayahan o kapighatian. Ang umindayog sa kasaganaan o magtampisaw sa pusalian. May dalawa kang kapangyarihan: Ang pumili, at ang piliin ang tama. Ang lahat ay magmumula sa iyo. Pakaisipin mo itong mabuti: Ang may kagagawan ng lahat tungkol sa iyo, at nararapat na hangaan o sisihin ay walang iba kundi, Tanging ikaw lamang.

Iwasan ang Mapag-isa

Lahat para sa isa; isa para sa lahat. Kapag walang bukluran, bawa’t isa ay biktima ng masamang kalaparan.

Pansinin ang tingting kung nag-iisa, wala itong sapat na gamit. Subalit kapag marami at nakabugkos na, isa na itong walis at magagamit na sa paglilinis. Ganito din sa mga tao, kung nasa tamang direksiyon ang mga lunggati at may pagkakaisa, walang bagay na tahasan nilang ninanasa ang hindi nila makakamit. Ang tagumpay ay madaling makamtan kung may bayanihan.

   Hindi sapat at kuntento ang maging mabuti lamang kung may abilidad kang maging mahusay. Hindi sapat at kuntento ang maging karaniwan lamang kung may abilidad kang maging dakila. Hindi sapat at kuntento ang nag-iisa lamang, malaki ang nagagawa kung maramihan at may pagkakaisa. Anumang talento, ideya, at inpormasyon na mayroon ka, nagiging mahalaga lamang ito kung naibabahagi sa iba. At nagiging kagulat-gulat ang nagagawa kapag nagawang gisingin ang sambayanan at nagkaisa. Isa na itong makapangyarihan lakas ng sambayanan para sa kanilang kapakanan.

   Ang suliranin lamang ay marami sa ating mga pulitiko o mga lingkod daw ng bayan, ang kapos at hindi napapatunayan na ang pamumuno o liderato ay ibayong nakabatay sa wasto at mahusay na pamamalakad. Sinumang nakaupo sa katungkulan at inihalal ng bayan, kailangang matamo niya ang pananalig, pagtitiwala, paggalang, at pakikiisa ng sambayanan. Bagama’t hindi niya makakamit ang 100 porsiyento upang magtagumpay … Gaano mang pagsusumikap; ang pinaka-magaling o pinaka-popular, kahit na pinaka-tanyag sa lahat, masalapi man, maimpluwensiya, at makapangyarihan, ang lahat ng mga ito ay mistulang patak lamang sa timba kung ihahambing sa kapangyarihan at lakas ng sambayanan kapag may pagkakaisa.

   Kung ang mga karaniwang ihip ng hangin ay nagkakasama-sama, nagiging buhawi ito na mapuwersa at kagulat-gulat na ang nagagawa. Maging ang munting alon, kapag naging mabilis at maramihan na, isa na itong daluyong na makapangyarihan.

   Kung ang tao ay may talento at hindi niya ito nagagamit, siya ay isang kabiguan. Kung siya ay may talento  at ginamit lamang ang kalahati nito, siya ay kalahating nabigo. Kung siya ay may talento at natutuhan niyang magamit nang lubusan ang kabubuan nito, siya ay maluwalhating nagtagumpay at masiglang natamo ang pagkilala at papuri ng maraming tao. 

   Ang pinaka-mahalaga at mainam sa lahat ay kung ano ang ginagawa mo sa anuman na mayroon sa iyo. At kung papaano ito nakakatulong sa iba at nakakarami nating mga kababayan para maging buhawi o daluyong na makapangyarihang lakas ng sambayanan.

Mapalad Ka Ba?

Ang mga mabababaw na tao ay naniniwala sa suwerte. Ang mga malalalim na tao ay naniniwala sa sanhi at epekto, sa aksiyon at reaksiyon, sa gawa at resulta.

Ang pagiging masuwerte o mapalad ay depende sa mga aksiyon ng maraming tao na karelasyon mo. Kung alam mo ang sekreto tungkol dito, makukuha mo ang iyong mga naisin nang walang anumang alinlangan kaninuman, saanman, at kailanman.

   Dalawa ang mahalagang mga elemento nito:  Una, Ang masidhi at masikhay na paggawa lamang ay hindi nakakatiyak na ikaw ay magtatagumpay; Pangalawa, Ang tunay na susi ng mapapalad na tao para magtagumpay ay ang kaalaman kung papaano mahahalina at makukuha ang kooperasyon ng iba na tulungan sila at maidulot sa kanila ang magandang mga oportunidad.

   Nagagawa nito na maging madali ang buhay at nagkakaroon ka ng ibayong kahalagahan para sa iba na tulungan ka sa abot ng kanilang makakaya. At, ang mainam pa dito ay natututuhan mo kung papaano bawasan at maiwasan ang mga kamalian o masamang kapalaran na dumarating sa iyo.

7 Sekreto ng Matatagumpay na Tao

1. Gawing madali ang pangmasid sa buhay---ngunit huwag itong laruin at ipagwalang bahala.

2. Linangin na maging magiliw kaninuman---kahit na ikaw ay mahiyain.

3. Makilala na parang bata sa kakulitan na matuto at maging mahusay sa gawain---walang hintong pagsaliksik at pagsasanay upang paunlarin ang mga kaalaman at mga kakayahan.

4. Gawing madali at masigla ang buhay ng iba---kapag masaya ka---nagagawa nito na maging masaya din ang iba na nakapaligid sa iyo.

5. Hayaan ang makapangyarihan at maimpluwensiyang mga tao na maangkin ang bahagi ng pagkatao mo---ibahagi anumang kakayahan na makakatulong lalo na sa may mga tungkulin para sa maramihan at madaling paglilingkod.

6. Patatagin at bantayan ang iyong mga tulay---kahit papaano iwasang nakakaligtaan ang mga "tulay" na tangi mong daan para sa iyong mga relasyon, komunikasyon, at mga makabuluhang bagay na nakakatulong sa iyo.

7. Gawin ang mga tagumpay na maging mapapalad na kabanata---bawa't yugto na dumaan sa iyo ay mahahalaga bilang mga leksiyon para lalong humusay ka para maging mapalad sa tuwina.

   Nakakiling ang pagkakataon sa preparadong isipan. Sapagkat kung ikaw ay may plano, 50 porsiyento ng iyong gawain ay tapos na. Subalit kung hindi ka nagplano, nagplano ka para tuluyang mabigo. Isang katalinuhan ng isang walang karanasang tao, ang huwag magbaka-sakali at hindi maniwala sa suwerte. Kung nais mong maging mapalad sa tuwina, isagawa mo kaagad ang iyong pangarap. Sa araw na ito, maaari mo nang gawin ang iyong hinaharap upang maging mapalad, hindi ang maghintay at asahang ito ay kusang darating para sa iyo.

Sapagkat Ako ay Tao Lamang

Huwag nating bigkasin, na ang bawa’t tao ay siyang arkitekto ng kanyang kapalaran, bagkus bigkasin natin na siya ay arkitekto ng kanyang pagkatao.

Ang pagkatao ng isang tao ay matatagpuan sa kanyang mga kamalian. Dahil nakasanayan na niya ang aliwin ang sarili ng kanyang mga kamalian bilang mga munting libangan ng kanyang pagkatao. Hindi kataka-taka na paulit-ulit siyang magkamali, sapagkat isa na itong ritwal para sa kanya.

   Wala akong tiwala sa isang tao kung hindi ko nakikita ang kanyang mga kamalian. Ako man ay nagkakamali, at nabibigo. Ito ay hindi nagmumula sa simbuyo ng aking damdamin o kahibangan ko, kundi ang kawalan ko ng kakayahang supilin ang mga ito. Kadalasan, ang sanhi ng aking mga kamalian ay madali akong maniwala at magtiwala sa iba. Bagama’t kinasusuklaman ko ang bagay na ito, kailangan kong magtiwala, upang ako naman ay pagkatiwalaan din ng iba. Sakalimang mabigo ako; idinadaan ko na lamang sa ngiti ang lahat at itinuturing na isang mainam na karanasan ito, upang bigyan ako ng leksiyon para maging handa, sakaling maganap muli ang ganitong tagpo.

   Ang buhay ay tinuruan tayo na hindi ang ating mga kamalian kung bakit tayo ay hindi kinalulugdan at lalong kinaiinisan ng iba, kundi sa ating mga kalidad at mga tagumpay. Sapagkat kapag ang punong mangga ay mabunga, binabato ito ng mga nananaghili at mapagsamantala.

   Marami ang matutuwa at magiging kakampi na katulad mo kapag itinatama mo ang iyong sariling mga kamalian at mga kabiguan, sa paninisi at kapabayaan ng iyong mga magulang. Sila ang dapat na sisihin sa lahat ng mga ito at hindi ikaw. Isang matinding kalapastangan ito na siraan mo ang sariling mga magulang at angkan, maipakita lamang sa iba na ikaw ay naiiba at sadyang walang kamalian. Ito ay nasusulat; Ang panukat na ginamit mo ay siyang panukat na gagamitin din sa iyo. Dahil kung anuman ang iyong itinanim, ay siya mo ding aanihin.

   Pambihira at iilan lamang ang mga tao na nagagawang timbangin ang pagkakamali ng iba nang hindi ginagamit ang hintuturo at anumang kahatulan. Ang tao na nakikita nang malinaw ang kamalian o mga depekto ng iba, dahil ito--- ang uri ng pagkatao na mayroon siya. Hindi niya magagawang ipahayag ito nang wala siya nalalaman, karanasan o kinalaman sa kamaliang ito. Madali ang ipagtapat ang nagawang kamalian kaysa hangarin na maging mabuti ka sa paningin ng iba.

   Hangga’t martilyo ang laging hawak mo, lahat ng iyong makita ay mistulang pako para sa iyo. Madali ang pumuna, pumintas at manisi para sa iyo, dahil sa walang hinto mong mga pagkakamali na patuloy at kinasanayan na. Isang masamang bisyo ito para ikubli ang iyong mga kamalian kung maililipat at masisisi ang iba dahil sa iyong kapabayaan. Katulad ng mga mahihina at mapanising mga tao, madalas ang kanilang mga panunumbat, mga panghahamak, mga pag-aalipusta, at mga pag-aabuso sa iba maliban na tumingin sa salamin, at, pagmasdan ang sarili na magbago.

   Ang bagay na tahasang mahirap na gawin, ngunit tunay na kagulat-gulat, ay ang maiwasan ang maging perpekto at simulan nang isagawa na maging totoo sa iyong sarili. Luma at lubhang gasgas na ang katwirang, “ Sapagkat ako ay tao lamang.” Dahil sa bawa’t aksiyon ay may kaakibat na reaksiyon. Kumakapal lamang mga pagkakamali kung nagiging manipis ang pagmamahal.

Umani ng Tagumpay

Isang paraan lamang upang magtagumpay –aksayahin ang iyong buhay sa makasariling hakbang.

Walang tao sa balat ng lupa na hindi hinangad ang tagumpay. Subalit iilan lamang ang matagumpay. Ang karamihan ay laging nagkakamali at nabibigo. Ang dahilan ay nasa estado ng isipan o saloobin, at ito ang nakasanayang reyalidad na ipinamumuhay. Sa matatagumpay, nakabatay ito sa tamang reyalidad at pamantayang sinusunod. Narito ang ilan na angkop para masunod:

   1.Alamin kung ano ang iyong nais –Pag-aralan at limiing mabuti kung ano talaga ang iyong mga naisin sa buhay. Kinagigiliwan mo ba ang trabaho na ginagawa mo sa araw-araw? Kahit na wala kang sahod, patuloy mo bang gagawin ito? Alam mo ba ang iyong potensiyal, mga kaalaman, at mga kakayahan? Bagama’t mayroon kang naiibang mga katangian, walang halaga ang mga ito kung hindi mo nagagamit. Kailangan mong magpasiya, magkaroon ng lunggati at masidhing hangarin na magtagumpay.

   2. Huwag aksayahin ang buhay nang walang plano at direksiyon –Kahit bilisan mo pa ang takbo, kung hindi mo alam kung saan ka patungo, lahat ng kapaguran mo ay walang saysay at palaging mauuwi lamang ito sa kabiguan. Kung ang simpleng piknik o pagdiriwang ay pinaplano, bakit naman hindi, kung ang sarili mong buhay ang nais mong likhain. Kailangang tahasan mong malaman kung saan mo nais makarating at bakit hinahangad mo ito? Magsagawa ng master plan at gamitin ito bilang patnubay o mapa para matupad ang iyong mga pangarap. Magpunyagi at tuparin ang mga lunggati sa matagumpay na plano at paraan sa bawa’t hakbang.

   3. Hilingin ang tulong ng iba –Magtatag ng kilos-pangkat (action group) na nakikiisa at sumusuporta sa iyo. Kailangan mayroon kang kawaksi para magtama kung nalilito at namamali na ang iyong direksiyon. Binubuo ito ng mga eksperto o mentors sa larangan o sa nais mong gawain. Sila ang tatanglaw sa landas na pinili mo upang hindi ka maligaw o magkamali ng direksiyon na pupuntahan. Nanggaling na sila sa pupuntahan mo, at higit na may karanasan at kasagutan sa mga bagay at suliranin na iyong haharapin.

   4. Tapusin ang bawa’t lunggati sa tamang panahon –Huwag pagsabayin o subukang tapusin nang madalian ang mga lunggati. May kanya-kanya itong natatanging hakbang at sapat na panahon para matapos. Kung apurahan at basta makaraos, pawang kalituhan at panghihinayang lamang ang kakalabasan nito. Matamang sundin ang plano upang mabilis at matiwasay na matupad ang lahat.

   5. Maglaan ng panahon sa pahinga –Makina man ay humihinto kapag sobra na ang init upang lumamig. Ang selpon kapag lowbat na ay kailangan ang recharge para lumakas. Kailangan ang pahinga o espasyo para maglibang at magkaroon ng karagdagang kalakasan. Ito din ang tamang sandali para magkaroon ng bagong ideya o inspirasyon para lalong mapabuti ang gawain. Maging matagumpay ka man ay wala na itong halaga pa, kung maysakit ka naman at pambayad lamang sa gamot ang lahat nang iyong kinita.

   6. Iwasan ang mga walang katuturan at negatibong tao –Sa bawa’t hakbang na pasulong, may kalakip itong hakbang na pabalik. Ito ang mga bagay na humahalina sa iyo para huminto at aliwin ang sarili sa mga bagay na walang katuturan, mga panandaliang kahiligan o libangan na ninanakaw ang iyong makabuluhang sandali. Takbuhang palayo ang mga lumalason at negatibong mga tao. Dahil sa miserableng mga buhay, naghahanap ang mga ito ng karamay. Pawang mga pamumuna, pamimintas, at paninisi lamang ang mga katagang namumutawi sa kanilang mga labi. Sa katunayan, wala pa akong nakitang monumento na itinayo para sa mga kritiko.

   7. Manatiling may pananalig at pagtitiwala sa sarili –Gaano man ang iyong kaabalahan, laging magpasalamat sa mga pagpapalang natatanggap mo. Ito ang nagpapalakas at nagpapatatag ng iyong pananalig at ibayong pagtitiwala sa sarili. Bilang tao, limitado lamang ang ating kapangyarihan. Naisin man natin o hindi, tayo ay magkakamali. Sa bawa’t hakbang, kailangan natin ang patnubay ng Maykapal upang maging maliwanag at matiwasay ang landas na ating tinatahak.

Nabasa Ko Ito

Ang tunay na halaga ng tao ay umaayon kung ano ang kanyang ginagawa kapag wala siyang magawa.

Naimbita ako sa isang pagdiriwang; Habang nakaupo at naghihintay ako sa bulwagan, ipinasiya kong buklatin ang ilang magasin sa aking tabi. Isang artikulo ang umagaw ng aking pansin at may pamagat na, “Ang Sandaling Ito ay Matatapos Din.” Mga wastong kataga na nararapat ipamuhay.

Babala: Walang anumang bago sa ilalim ng araw:

  1. Hindi nanghihiram o nagpapahiram.

  2. Ang mga pagkilos ay higit na maingay kaysa mga katagang binibigkas.

  3. Huwag nang ipagpabukas pa ang magagawa sa araw na ito.

  4. Ang dugo ay higit na matimbang kaysa tubig.

  5. Ang mga taong nakatira sa bahay na yari sa salamin ay kailangan huwag bumato. 

  6. Sa bawa’t araw ay isang prutas, sa doktor ay makakaiwas.

  7. Kung saan ay may pananalig, mayroong paraan.

  8. Lumubog o lumangoy.

  9. Magagawa mong batakin ang kabayo sa tubig, ngunit hindi mo mapipilit siyang uminom.

10. Kung hindi mo magagawang bumigkas ng maganda, huwag ka nang magsalita kahit anuman.

11. Kung nagwagi ka, ipagdiwang mo ito.

12. Hindi lahat nang kumikinang ay ginto.

13. Hayaan ang nakaraan ay lumipas.

14. Ang sekreto ng tagumpay ay pananatili ng hangarin.

15. Kaligayahan o kapighatian.

16. Kailangan matanggap mo kung sino ka man.

17. Maging matapat, upang ang pagsasama ay maging maluwat.

18. Ang magnanakaw ay kapatid ng sinungaling.

19. Sa bawa’t araw na magaganap, ituring ito na tila huling araw natin sa mundo.

20. Ang pinakamabisang paraan upang maging katotohanan ang iyong mga panagarap ay ang gumising at tuparin ang mga ito.

21. Kung ang dasal na alam mo ay magpasalamat, ito ay sapat na.

   Alam natin at kabisado ang mga pananalitang ito, dangan nga lamang, bihira sa atin ang sumusunod at ginagawang patnubay ang mga ito. Kung nais mo ng magkaroon ng tanglaw upang magliwanag ang iyong mga daraanan, sauluhin at gawing gabay ang mga ito. At sa buong buhay mo, makakatulong ang mga ito na maging matiwasay at maligaya ang iyong buhay. Ito ay nasusulat at siyang katotohanan. 

Tumpak Ba O, Sadyang Mali?

Ang kawatasan ay kadalasan nagsisimula kung alam ang susunod na gagawin.

Mga Salita na Kailangang Tumpak na Masagot

1. Ang mag-isip ay madali. Ang kumilos ang siyang mahirap gawin. Ang kumilos at mag-isip nang sabay ang higit na mahirap magawa. Subalit nagagawa ito ng iilan, at sila ay matatagumpay dahil bahagi na ng kanilang buhay ang magtanong at hanapin ang tumpak na mga kasagutan.

2. Ang mga tao na balat-sibuyas o lubhang maramdamin tungkol sa pagmamahal ay walang kakayahang magmahal. Sapagkat hindi nila minamahal ang kanilang mga sarili, at hindi nila magagawang magmahal ng iba, dahil wala silang kakayahang ibigay ang wala sa kanila. Pakatandaan; kung piso lamang ang inihulog mo sa alkansiya, ay piso lamang din ang iyong makukuha.

3. Ang panahon ay siyang musika ng ating pagkatao. Ito ang para sa atin; tulad ng tubig sa isda, at hangin para sa mga ibon. Kumilos ka man o hindi, ang panahon ay patuloy, at kailanman hindi ka nito hihintayin. 

4. Ang mahihina ay nanginginig sa harap ng opinyon, ang mga hangal ay tinutuligsa ito, ang matatalino ay hinahatulan ito, at ang maiingat at siyang nakakaunawa ay ginagabayan ito. Ang lahat ng mga bagay ay kumikilos lamang nang naaayon sa kanilang mga kakayahan. Kung nais mong maging malakas at nakakahigit sa iba, ibayong magpalakas ka pa. Sapagkat kung hindi ka kikilos, ayaw mo man o hindi, ay kikilosin ka ng iba.

5. Matakot ka sa relihiyon na nakabatay sa pantasya ng gantimpala at parusa; Isang uri ng pagsupil at kontrol ang takutin ang mga tao at paniwalain na may kalangitan kung magiging masunurin. At kung suwail at hindi masunurin sa mga dogma at dikta ay impiyerno ang susuungin. Kung susunod ka ay doon ka mapupunta sa Paraiso at kung hindi ka susunod, susunugin ka sa Impiyerno. Huwag kalimutan na ang Kaharian ng Diyos ay nasa iyong kaibuturan, at wala ng iba pa. Lahat ay pawang mga komentaryo na lamang at pangunguwarta ng relihiyong iyong kinasama.

6. Maging banal o makasalanan man; kapag umuulan, ay pareho kayong mababasa kung walang may dala ng payong. Sinumang nilalang at maging mga bagay; kapag rumagasa ang bagyo, sa mga daraanan nito, ang lahat ay tatamaan, ... at walang itinatangi o espesyal na pagtrato. Bahagi ito ng kalikasan, at huwag isali ang Diyos o isisi sa Diablo. Sagutin mo nga ito, “Bakit may mga suso ang mga lalaki, gayong hindi naman sila nilalabasan ng gatas para magpasuso?” Bahagi din ito ng kalikasan, "Ano ba ang nauna; ang itlog o ang inahing manok? 

7. Ang Maykapal ang lumikha ng kalahatan, at maging lahat ng buong kayamanan ng mundo. Napakayaman ng Diyos. Ang nakapagtataka, bakit laging kuwarta ang kailangan ng relihiyon. Isang kabuktutan ang humingi ng kabayaran kung nais mong maglingkod nang tapat sa Diyos. Sa panahong ito, ang relihiyon ay nakabatay sa negosyo at pagkita ng salapi upang pasarapin ang buhay ng mga namumuno sa bawa’t sekta ng relihiyon. Patunay ang KBL (Kasal, Binyag, at Libing); may regular o ordinaryo, may espesyal, at premyum pa na batay sa taas o laki  ng pambayad ayon sa gagawing seremonya.

8. Palasak na ang salita na, “Nasa tao ang gawa, nasa Diyos ang awa.” Sapagkat kung patuloy kang gumagawa, ang lahat ng pagpapala at pagiging mapalad ay palaging nasa iyo. Nais mong maging masuwerte? Kumilos ka. Wala kang mapapala kung pawang panalangin at hindi ang pagkilos ang panuntunan mo. Sauluhin mo man ang buong bibliya, ito ay walang saysay ito kung hindi mo naman ipinamumuhay. Dahil ang pinakamabisang sermon, ay ang iyong buhay.

9. Lahat ng bagay ay paniniwalaan ng mga tao kung ang mga ito ay ibubulong mo. Lalo na kung sasalihan mo ng mga salitang hinango sa bibliya. Sapagkat higit na makikilala ang tao sa kanyang mga gawa at hindi sa kanyang mga sinasalita.

10. Yaon lamang na kailanman ay walang nagawa ang kailanman ay hindi nakagawa ng mga kamalian. Kaya nga, nilikha ang lapis na may pambura, dahil lahat tayo ay nagkakamali. Subalit ang higit na kahindik-hindik; Ang maloko at pagsamantalahan ka ng mga bulag na propeta nang nakadilat ang iyong mga mata. At sa buong buhay mo, hindi ka kailanman na nagising kung bakit ka lumitaw sa mundo, at hindi mo magamit ang kapangyarihang ipinagkaloob sa iyo ng Maykapal na alamin kung sino ka, ano ang iyong mga naisin, at kung saan ka talaga pupunta.

11. Tratuhin ang mga tao nang naayon sa kanilang mga kakayahan, at natulungan mo sila kung papaano nila magagawang ilabas ang lahat ng kanilang mga kakayahan. Hindi ang ituring sila na mga tupa at gatasan sa buong buhay nila. Ang tunay na relihiyon ay nagpapamulat kung papaano ka mahahango sa kahirapan at maging maunlad sa buhay, hindi ang panatilihin kang natatakot at nagdarahop sa buhay. 

12. Hindi ang kasagutan ang nagpapamulat, kundi ang katanungan. Kung wala kang mga katanungan, makakatiyak ka na wala kang mga kasagutan para makamit mo ang katarungan. Mistula kang maamong tupa na kinakaladkad patungo sa bitayan para pakinabangan ng mga tuso at mapagsamantala sa lipunan.

13. Ang tunay na edukado o matalinong tao ay yaong may kabatiran kung papaano matatagpuan ang mga kasagutan sa mga bagay na hindi niya nalalaman. Hangga't panatag ka at walang pakialam sa mga kaganapan sa iyong lipunan, pakaasahan na isa ka ding biktima na inaabuso at pinagpapasasaan.

14. Bagama’t lahat tayo ay nabubuhay sa ilalim ng magkatulad na langit, iilan lamang sa atin ang nakatingin sa magkatulad na tanawin. Karamihan ay tulog, natutulog, at nagtutulog-tulugan; ngunit kakaunti lamang ang mga tunay na gising, patuloy na nakikibaka, at nagtatanggol sa kapakanan ng sambayanan. Marami ang may karaingan ngunit kakaunti ang kumikilos at nagpoprotesta para ito malunasan. 

Tulongges

Walang kasiyahan kung ang mga bagay na ating pinaniniwalaan ay kaiba sa mga bagay na ating ginagawa.

Ang kahulugan nito ay isang patay-patay, pabaya, pabigat, at palaging tulog na tao. Ito ang parasito at pahirap ng lipunan. Kung kasama ka sa pangkat nito, pilitin mong humarap sa salamin at limiin ang taong kaharap mo, kung bakit naging tulongges siya sa mahabang panahon. Ito naman ay kung may natitira ka pang pagpapahalaga sa iyong sarili.

   Ang tao na hindi alam ngunit nalalaman na hindi niya alam ay isang estudyante; turuan siya. Ang tao na alam ngunit hindi niya alam na nalalaman niya ay natutulog; gisingin siya. Subalit ang tao na alam at nalalaman nito na alam niya ay matalino; sumunod sa kanya. Ang pinaka-masaklap sa lahat ay yaong talagang tulog, kahit na yugyugin mo ito nang walang humpay, hindi ito magigising. Lalo namang napakahirap gisingin yaong nagtutulog-tulugan, dahil gising ito; dangan nga lamang, ay nagbubulag-bulagan at nagbibingi-bingihan. Nagkukunwari at walang pakialam, kahit na patuloy siyang biktima ng mga mapait at mahapding mga kaganapan. Layuan siya nang patakbo, sapagkat sa katagalan na laging kasama mo siya, mahahawa ka at sa kalaunan ay mapapahamak na tulad niya.

   Marami sa atin, na sa kabila ng lantarang panloloko at pananamantala ng iba, ay pumapayag at nagpapaabuso. Wala silang pakialam basta nakakaraos sa kaunting pagkain at may kapirasong bubong, ay ayos na. Hindi nakapagtataka kung ipagbili man nila ang kanilang mga sagradong boto tuwing may halalan. Panata na nila ito; ang maging pabaya, maghintay, manghingi, at mawalan ng pag-asa. Mantra na nila ang, “Bahala na!”

   Saan mang panig ng ating bansa, isa ng institusyon ang sabwatan at pagpapayaman ng mga pulitiko. Palasak na ang mga pangongotong, mga pandaraya, at mga pagnanakaw sa kaban ng bayan. Ang tunay na kaganapan ngayon ay patuloy ang mga kasamaan, dahil pangunti-ngunti ang mga mabubuting mamamayan sa sa ating mga pamayanan. kakaunti lamang ang mga tunay na gising at nakakaunawa na lahat tayo ay mga biktima ng mga kalagimang ito. Kung walang kikilos, sino ang tahasang kikilos para sa atin, upang makibaka at magtanggol ng ating mga sagradong karapatan?

Mainam na Pangangailangan

Ang sumunod at magpasunod ay mahalagang bahagi ng pamumuno.

Kailangan natin na tumahimik bago natin magawang makinig.

Kailangan natin na makinig bago natin magawang matuto.

Kailangan natin na matuto bago natin magawang maghanda.

Kailangan natin na maghanda bago natin magawang maglingkod.

Kailangan natin na maglingkod bago natin magawang mamuno.

Kailangan natin:
Ang hinog na isipan ay may kakayahang tiisin ang mga walang katiyakan.

Alam mo ba, na habang patuloy ang pagdilim, lalo mong nakikita ang mga bituin?

Kahit na madilim ang langit at may nagbabantang unos, ito ay lilipas din, at ang araw ay sisilay.

Madali mong makikilala ang tao kung ano ang kanyang ipinapahayag tungkol sa iba kaysa na makilala mo siya kung ano ang ipinapahayag ng iba tungkol sa kanya.

Kailangan na matuto tayo na huwag hintayin pa na magkaroon ng inspirasyon bago kumilos. Ang pagkilos ang laging panimula para magkaroon ng inspirasyon. Ang inspirasyon kailanman ay bihirang simulan ng pagkilos.

May nagsabi na lahat ng mga masayahing tao ay mayroong Diyos sa kanilang kaibuturan.

Dahil naniniwala ka na may kakayahan ako na kumilos nang maginoo, nagawa ko ito.

Palaging may espasyo sa pagitan ng intensiyon at aksiyon.

Ang buhay ay tila maikli o ang buhay ay tila mahaba, ito ay depende kung papaano mo ito ipapamuhay. May dalawa kang pagpipilian; ang kontrolin ang iyong isipan, o, hayaan ito na kontrolin ka.

Walang Hintong Dalamhati

Hindi lilitaw ang bahaghari kung walang ulap at bagyo.

Kailanman na mapansin ang sarili na nalulumbay sa mga kapighatian, ito ay tanda ng mga kabiguang emosyonal. Pinahihirapan nito ang budhi sa mga kamaliang nagawa na walang kapatawaran, mga pangarap na nausyami na hindi nagawang tapusin, at mga pangungusap na hindi nakayang sambitin.

   Kung ang karaniwang kasalanan ay may hatid na luha, ang dalamhati ay may nakalulunos na hagulgol.

   Habang nasa tabi mo lamang, ito ay pinababayaan; subalit kapag nawala at lumisan, ito ay inaalaala at hindi malimutan. Bagay na hindi mo minahal at pinabayaan, ikaw ay iiwanan.

   Kung ikaw ay sadyang tamad na mag-isip, walang pagsisikhay at makupad na makagawa ng kaibahan, may karuwagan na tanggapin ang katotohanan, kailanman ay hindi mo matatamo ang kawatasan at kaligayahang inaasam-asam mo.

   May dalawa tayong tainga at isang bibig; patunay na kailangan nating makinig nang mabuti at magsalita nang bahagya.

   Sa isang matiwasay na tahanan, ang namamayani ay tilaok at hindi putak.

   May kakayahan ang mga hayop na nakakahigit kaysa atin –hindi nila alam ang Paraiso at Impiyerno. Anumang sabihin mo sa kanila, wala silang pakialam at panahon para seryosohin at personalin ang mga bagay na ito. At kapag sila ay nagagalak at tuwang-tuwa, ang iginagalaw nila ay ang buntot at hindi ang dila upang bilugin ang ulo mo.

   Ang paraan upang higit kang magmahal, ay tanggapin ang katotohanan na ang lahat ay panandalian lamang, at sa anumang sandali ito ay matatapos. Walang katiyakan ang buhay, kung hindi mo ito papahalagahan, iiwanan ka nito na tigib ng panghihinayang at kapighatian.

   Sa pag-aasawa, piliin ang babae na papakasalan bilang matalik na kaibigan na tila siya ay naging lalake. Dahil kung mabuti ang iyong asawa, uliran ang inyong pagsasama. At kung masama naman at bungangera ang iyong asawa, magiging pilosopo ka ng buhay.

   Ang madalas na kasiyahan ang hatid ay kaligayahan. Ang madalas na pighati ang hatid ay dalamhati. 

Tagumpay Ka Ba?

Ang susi sa tagumpay ay madapa ng pitong ulit, at makabangon ng walong ulit.

Mga Katauhan Kailangan ng Tagumpay 

Totoo sa kanyang sarili. Walang halong pagkukunwari o balatkayo sinuman ang kaharap.  

       Tinutupad ang mga pangako at may isang salita.

Aktibo at mapaglingkod sa mga adhikaing makabuluhan at nakakatulong sa sambayanan.

       Alam ang intensiyon sa pagpili at tamang kapasiyahan upang isagawa ito..

Gumagawa at hindi pabaya sa tungkulin. Laging handang dumamay sa lahat ng sandali.

      Ginagabayan at tinutulungan ang sinuman lalo na sa panahon ng pangangailangan.

Umuunawa muna bago maunawaan. Alam ang pangangailangan ng sarili at maging ng iba.

       Umaasa nang lubos sa pagkakaisa at kooperasyon ng bawa’t isa upang magtagumpay.

Mapagmalasakit sa kapakanan ng sarili at sambayanan. Lingkod ng Bayan ang turing sa sarili.

       Maunawain at mabuting makitungo kaninuman, saanman, at kailanman.

Patnubay sa Maykapal ang panuntunan sa lahat ng karelasyon at ng mga gawain.

       Patuloy na nagsisikhay na mapabuti ang sarili at matupad ang mga pangarap.

Alam kung sino siya, ano ang mga naisin, at kung saan direksiyon patungo.

       Alam ang mga katangian, kakayahan, at angking potensiyal anumang tungkulin ang nakaatang.

Yaman ng isipan, pangangalaga sa kalusugan, pananalig at pagtitiwala sa sarili ang kabatiran.

      Yaon lamang may mga paninindigan na tulad ng mga ito ang nakatakdang magtagumpay.