Salamat Po

Maging mapagpasalamat sa mga mahahapding karanasan na ipinupukol sa iyo. Sapagkat sa mga panahong ito ikaw ay yumayabong at natututo. Pasalamatan ang iyong mga limitasyon o kahinaan, dahil mga oportunidad ito para tuklasin ang iyong natatagong mga katangian upang ikaw ay tumibay at maging matatag. Pasalamatan ang bawat bagong paghamon sa iyong kakayahan, sapagkat pinalalakas at pinatatapang ka nito upang paghusayin ang iyong pagkatao.  

Pasalamatan ang iyong mga kamalian. Ang mga ito ang iyong mga pundasyon na nagtuturo ng mahalagang mga leksiyon para ikaw ay magtagumpay. Sinuman na hindi kailanman nakagawa ng kamalian ay hindi pa nakagawa ng anumang pagsubok sa kanyang kakayahan. Tayo ay natututo mula sa kabiguan, hindi mula sa tagumpay. 
   Kapag ang iyong katatagan ay lubusan nang matibay, anumang daluyong o mga paghamon na ibinabato sa iyo ay itong mapagtatagumpayan. At ang iyong pagkatao ay laging handa kahit na sa anumang bagay sa lahat ng panahon.

Matuto sa Pagkakamali

Huwag nang pakaisipin pa ang nagawang mga kamalian o kabiguan, bagkus isaisip ang tagumpay na darating bukas. Masiglang harapin at italaga ang iyong sarili sa haharaping mabigat na tungkulin, at sa patuloy na pagpupunyagi ay magagawa mong magtagumpay. Tunay na malalasap mo ang kasiyahan kapag nalalagpasan mo ang mga balakid. Tandaan lamang, walang anumang bagay na nasasayang kapag matayog ang iyong hangarin na magtagumpay, sapagkat sa bawat kamalian ay may leksiyong natututuhan.

Tandaan palagi na ang matalinong tao ay natututo mula sa kanilang mga kamalian, subalit yaong mga matalim ang kaisipan ay natututo sa mga kamalian ng iba. Narito ang kanilang kasiyahan, ang umiwas na muling magkamali. Sa bawat kamalian, ay may leksiyong natututohan. Sapagkat ang pagkakamali ay minsan lamang, at kapag naulit pa, ito ay hindi na matatawag pang pagkakamali, kundi bisyo na.

   Manatiling handa palagi na mahalina ang lahat na bagay na mabuti, maganda, masaya, malusog, at mapagmahal para sa iyong sarili, nang sa gayon ay maibahagi mo ito sa iyong mga mahal sa buhay at maging sa iba. Anuman ang iyong piliin na nararapat gawin, tiyakin lamang na ito nga ang magpapasaya sa iyo.

Panaligan ang Sarili

Hindi mo kailangan ang apeksiyon o pagsuyo at pahintulot ng iba upang mapabuti mo ang iyong sarili. Sinuman na inaayawan ka, o iniiwanan ka, o hinahatulan ka, sa katunayan ito ay hindi para sa iyo, ito ay tungkol sa kanila. Dahil sa kanilang mga insegruidad o di-katiwasayan sa sarili, mga limitasyon, mga panaghili o selos, at mga pagkatakot na umaalipin sa kanilang mga isipan. Hindi mo kailangan na pag-aksayahan pa ito ng mahalaga mong panahon. Ang iyong kahalagahan ay hindi nakasalalay o katumbas ng kanilang pagtanggap sa iyo. At kung bakit sila ay lumalayo sa iyo, ito ay patunay lamang na sila ay hindi mo kauri. Hindi nila magagawang tagalan ang mga bagay na may disiplina, punyagi, mababang-loob, paglilingkod, at katapatan na mayroon ka.

Karapatan mo na ipahayag ang tunay mong saloobin at nadarama. Tungkulin mo sa iyong sarili na  iparating ang iyong mga pangangailangan at hilingin ang katumbas na paggalang kaninuman. At kung hindi ito magampanan ng iba, may karapatan kang iwasan at alisin sa iyong buhay ang sinuman na nagpapahirap sa iyong kalooban. Kung minsan, ang paglayo ay siyang mainam na pasiya.

Huwag Susuko

Ang mabuting mga bagay ay dumarating doon sa mga naniniwala, ang higit na mabubuting mga bagay ay dumarating doon sa mga naghihintay, subalit ang nakakakuha at tumatanggap ng pinaka-mabubuting mga bagay ay yaong hindi humihinto at kailanma'y hindi sumusuko. 

Katulad ng pagmamahal, hindi ka basta naniniwala, bagkus ito ay iyong

ginagawa. Hindi ka basta naghihintay sa pagkilos ng iba na mahalin ka, ikaw mismo ang nagsisimulang magmahal. At ang wagas at pinakadakila sa lahat, patuloy kang nagmamahal nang walang pagsuko, walang iwanan, handang ipaglaban anuman ang mangyari magpakailanman.

   Palaging umayon at lasapin ang mga sandaling ito. Hindi ba walang katuturan at isang kabaliwan ang lisanin ang kaganapang ito at pahirapan ang sarili sa nakaraan at paasahin pa ito sa hinaharap? Hindi ba isang pagsuko ang mawalan ng pag-asa at mabuhay na tila naghihingalo at namamatay sa bawat sandali?  Huwag labanan at iwasan ang katotohanan. Kailanman ay huwag sumuko. Magpatuloy at tanggapin ang buhay na kumikilos para sa iyong kapakanan para salubungin din ito nang ibayong mga pagkilos pa, kaysa palaging umasa, nakatingin sa iba, at mag-akala na may milagrong magaganap sa paghihintay.

Bawal ang Mag-akala

Hindi maiiwasan ang mag-akala. Kung ang iba ay nagsasabi ng ilang bagay; sa pakikinig, tayo ay lumilikha ng akala o haka-haka, at kung hindi naman sila nagsasabi ng ilang bagay tayo din ay nag-aakala upang masagot ang ating mga katanungan at maiwasan ang mainitang pagtatalo. Kahit na may narinig tayong ilang bagay na hindi natin maintindihan, gumagawa pa rin tayo ng pag-aakala kung ano ang kahulugan nito at ating pinapaniwalaan ang inaakala nating tama para dito. Nangyayari lamang ang mga pag-aakala na ito sapagkat wala tayong kakayahang magtanong at alamin ang tamang kasagutan.

Maging matapang na magtanong muna at ipahayag kung anuman ang iyong inaala-ala, nadarama o kung may pag-aalinlangan man. Iparating kaagad at pag-usapan nang maliwanag kung ano ang iyong ninanais at ninanais din ng iyong kausap upang maiwasan ang anumang hindi pagkakaunawaan, pagkakamali, o paghihinala. Huwag magpaligoy-ligoy at tuwirang sabihin ang gumugulo sa isipan para sa kabutihan ng lahat.

   Kung isasapuso lagi ang ganitong patakaran magagawa mong baguhin at pagbutihin ang iyong buhay.